"Bağımsızlık Benim Karakterimdir"M. KEMAL ATATÜRK

BEST OF TAYYİP PART 1

2011-12-28T14:23:00.000+02:00

“Ucube.”
*
“Seyrantepe’de Galatasaray’ın bir Allah kuruşu yoktur.”
*
“Ben Müslümanım ama laik değilim, fakat laik ülkenin başbakanıyım, Mısır’a laik anayasa tavsiye ediyorum, laiklikten sakın korkmayın, umarım Mısır laik olacaktır.”
*
“Umutlarınızı asla yitirmeyin, umutlarını asla yitirme Somali...”
*
“Kılıçdaroğlu diye bir şey yoktur, sanaldır, cibiliyetsiz, yüz karası, dik duramayan, çapsız, sığ, geri vitese takan, karikatür muhalefeti, sen ne diyorsun be, amatör şeyhülislam, kıvırıyor...”
*
“Ben bir şeye çok hayret ediyorum, bazı bayanlar ekranlarda kadın erkek eşitliği diyor, eşit haklara falan eyvallah ama, diğeri yaradılışa ters.”
*
“NATO’nun ne işi var Libya’da? Böyle saçmalık olur mu yahu... Bakın biz Türkiye olarak buna kesinlikle karşıyız, konuşulamaz, düşünülemez.”
*
“Bunlar kaz güdemez, bırak davarı, koyun bile güdemez, bunlar keçi güdemez.”
*
“Nükleer santral için riskli diyorlar, o zaman evinize Aygaz tüpü de koymayın, kozmetik dünyada böyle sıkıntılar var.”
*
“Yumurta alacak kadar paranız varsa, omlet yapıp yiyin, orda kalkıyorsun yumurta atıyorsun, bu nasıl özgürlük? Kusura bakmayın, Arapların atasözü vardır, men dakka dukka, olay bu.”
*
Çılgın proce...
*
“Marmaray’ın mimari çizgilerini merhum Abdülmecit dedemiz çizmiş, arşivlerden çıkardık.”
*
“Yok arkeolojik şey, yok çanak çömlek çıktı diyerek, bizi oyalıyorlar.”
*
“Ankara uzay başkenti olacak.”
*
“Birileri bozkurtlarıyla dolaşıyor, ben yaradılmışların en şereflisi eşref-i mahlukla dolaşıyorum.”
*
“Şifre meselesinde ÖSYM’yi dinledim, ben tatmin oldum.”
*
“Malatya büyükşehir olmak istiyor. Ancak, nüfusun 750 bin olması lazım. Burada ufak bi açığımız var. 10 bin eksik... Ne yapacaksınız? Hazır mıyız? Bayanların ellerini görüyorum, bazıları üç diyor, bazıları dört diyor. Üç olsa yeter zaten. Ses az geliyor beyler... En geç iki yıl içinde bu 10 bin açığı tamamlamalısınız, ona göre.”
*
“Ahhh benim milletim ahh... İkinci milli şef Demirel gelmiş 87 yaşına, hala ortalığı karıştırıyor, çete kardeşliği yapıyor, ahhh ahhh ne dolaplar dönüyor.”
*
“Et tekrar-u ahsen
velev kane yüzseksen.”
*
“Feysbuk falan, yahu bunlar çirkin, berbat, herkes adına her türlü ahlaksızlık yapılabilir.”
*
“Almanya’da Hans fırsat yakalayacak, Helga fırsat yakalayacak da, benim Ahmetim Mehmetim Ayşem niye yakalamasın, vizyonumuz bu.”
*
“Zonguldak Karaelmas Üniversitesi’ni kim kurdu? 2007’de biz kurduk. Zonguldak’ta üniversite var mıydı? Yoktu. Kuracağız dedik. Kurduk.”
*
“Hayaldi gerçek oldu.”
*
“Tuvalet bir milyon liraydı be, sayemizde bir liraya gidiyorsun.”
*
“Taksim’de bin kişiyi, iki bin kişiyi yürütmek problem değil. biz de kalkarız onların karşısına 5 bin, 10 bin tane genci koyarız.”
*
“Aynı dağın yeliyiz biz.”
*
“Bizim bölücülerle masaya oturduğumuzu söyleyenler, bu alçakça iftirada bulunanlar, şerefsizdir, müfteridir.”
*
“Amerika’da Hollywood, Hindistan’da Bollywood, Mardin’de Mardinwood olacak.”
*
“Hopa’da bir tanesi de kalp krizi geçirmiş, ölmüş, üzerinde durma gereği duymuyorum.”
*
“Bakıyorum televizyonda, polis panzerine tırmanan bir tane kız mıdır kadın mıdır, bilemem.”
*
“Camiye hakaret ettiler. Allah-u Teala’ya dil uzattılar. İtikadımıza ters konuşuyor. Kendisi Alevi’dir. Haydi ellerinizi göreyim... Maşallah maşallah. İnşallah daha iyi olacak. Elhamdülillah.”
*
Seçim... Yüzde 47.
*
“Kalfalık dönemi bitti.
Ustalık dönemi başlıyor.”
*
“Ne dediler, arkadaşlarımız yemin etmedikçe biz dört yıl da olsa yemin etmeyeceğiz dediler, bu sözü unutmayın, göreceksiniz, tükürdüklerini yalayacaklar.”
*
“Maç başladıktan sonra kural değiştirilmez, gol nasıl olur, penaltı nasıl olur, hepsi önceden belli, dürüst olun, tarafsız olun, yüz yüze bakacağız, birbirimize ayak oyunu, çalım atmayalım.”
*
“Donanmamızı oraya gönderiyoruz, İsrail eskisi gibi Akdeniz’de at oynatamayacak, gerekirse savaşırız.”
*
“Kusura bakma, ben bu tertemiz alnımı, ak alnımı, senin o lekeli dudaklarına sürdürmem, senin ağzın ve dudakların lanetli, senin o kirli öpücüklerine ihtiyacımız yok, başkasına sakla.”
*
“Elbette medyamıza müdahale arzusu içinde değiliz ama, medyamız milli duruş sergilesin.”
*
“Bence bu dönem lüks eve girme, sen en iyisi oturduğun yerde oturmaya devam et.”
*
“Zam diyorlar... Kardeşim, sigara içmezsin, olur biter, alkolü daha az tüketirsin, olur biter, kalkıp da Porşe kullanacağına, Vosvagen’e bin, Fiat’a bin.”
*
“Dersimli Seyid Rıza’nın hikayesi yürek burkucudur.”
*
“Parası olan askerlikten kurtulacak, parası olmayan askere gidecek, benim vatandaşım bu işe sıcak bakmıyor, ben şahsen böyle bir sorumluluğun altına girmem, referandum yaparım.”
*
“Bedelli askerlik benim için önemli ve acil bir konu.”
*
“Bıçak kemiğe dayandı. Bedelini mutlaka ödeyecekler. Allah yar ve yardımcımız olsun.”
*
“Bedeli 30 bin lira.”
*
Ve elbette, yılların klasiği...
“Durmak yok, yola devam.”

Yılmaz Özdil / Hürriyet

ÇANKAYA’NIN AFFEDİLMEZ GAFI - TUFAN TÜRENÇ

2011-12-23T09:42:00.000+02:00

Anımsadığıma göre 1995 yılıydı. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel telefonla aradı.

Hal hatır sorduktan sonra çok nazik bir ifadeyle “Yazını okudum. Tebrik ederim. Çok güzel yazmışsın” dedi.

Doğrusu şaşırdım çünkü o günkü yazımda kendisini bir konuya yeterli ağırlığını koymadığı için eleştirmiştim, yazıyı da şöyle bitirmiştim:

“Demirel, Atatürk’ün, İnönü’nün koltuğunda oturuyor. O koltukta oturmanın sorumluluğu çok büyüktür. O sorumluluğun hakkını vermek gerekir.”

Demirel sözlerini şöyle sürdürdü:

“Yalnız sana bir şeyi hatırlatmak istiyorum. Bir yanıt veya düzeltme olsun diye değil, ama senin bilmem gerekir diye düşünüyorum. Şu gerçeği gözden kaçırmamak lazım. Atatürk ve İnönü o koltuğa savaş meydanlarının muzaffer komutanları olarak oturdular. Onlara hiç kimse karşı çıkamazdı. Onların söyledikleri bir kanun gibi kabul görürdü. Onların böyle bir ayrıcalıkları vardı. Bense onlar gibi savaş meydanlarından gelip oturmadım bu koltuğa. Ben curcunalardan koptum geldim. Ben onların yaptıklarını yapamam. Yapmaya kalkarsam herkes benim karşıma dikilir. Benim onlar gibi bir gücüm, kudretim olamaz. Bu gerçeği bilmeni istedim.”

“Haklısınız. Eleştirilerimi böylesine hoşgörüyle karşıladığınız için teşekkür ederim” dedim.

***

Bu anıyı Çankaya’nın dünkü atamalarını öğrendiğimde anımsadım.

Cumhurbaşkanı Gül dün Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Kurumu Yönetim Kurulu’na Mümtaz’er Türköne ile İskender Pala’yı atadı.

Herhalde bu iki isim, Atatürk’ün koltuğuna oturma onurunu kazanan bir cumhurbaşkanı tarafından Atatürk’ün kurduğu ve cumhuriyet’e emanet ettiği bu kuruma atanması asla düşünülmeyecek iki isimdi.

Ama Cumhurbaşkanı Gül bunları düşünmeden, ya da bilinçli olarak bu iki ismi atadı.

Kendisini kınıyorum ve Atatürk’ün koltuğunda oturan bir cumhurbaşkanına uygun olmayan bir atama yaptığını anımsatmak istiyorum.

Cumhurbaşkanının aklı başında bir danışmanı yok mu? Bu konuda kendisini uyarmadı mı? Hayret!

Cumhurbaşkanı Gül’ün, Türk toplumunun en büyük değeri olan bir insanı düşman gibi gören, her fırsatta akıllarınca O’nu karalayıp küçük düşürdüğünü sanan iki ismi o kurumun yönetim kurulunda görevlendirmesi kesinlikle iyi niyetle bağdaştırılamaz.

Gül’ün gerekçesini öğrenmek isterim.

Atatürk ülkeyi emperyalist işgalcilerden kurtaran insandır. Türkiye Cumhuriyeti’ni kurmuş, bütün dünyaya örnek olmuş reformlar yaparak uygar bir toplum yaratmıştır.

Buna rağmen Atatürk’ü bu ülkede sevmeyenler vardı.

Ama onların fanatik olmayanları da Atatürk’ün Türk toplumunu esaretten kurtardığını, modern bir devlet ve toplum yarattığını kabul eder.

Sanırım Cumhurbaşkanı da bunu kabul eder.

Anlamadığım Atatürk’ü karalayıp yaptıklarını yadsıyan iki insanı o kurumun yönetimine atamasıdır.

Cumhurbaşkanı bu kararıyla Atatürk’ü seven milyonlarca insanın değerlerini hiçe saymıştır.

Bu affedilmez bir gaftır.

Tufan Türenç

www.tufanturenc.com

SONER YALÇIN' DAN 10 MADDEDE DERSİM GERÇEĞİ

2011-12-03T13:06:00.000+02:00

Dersim tartışmasının devam ettiği bugünlerde Soner Yalçın'ın 2 yıl önce Hürriyet'te kaleme aldığı yazısını tekrar hatırlatma gereği duyduk. İşte 10 maddede Dersim gerçeği...

Dersim’in asıl adı nedir? Bu bölgede oturanlar nereden, ne zaman gelmişlerdir? Akrabaları hangi ülkede yaşamaktadır? Türk müdürler; Kürt müdürler? Yoksa nedirler? Dillerinin özelliği nedir? Alevi midirler? Eğer önyargılarınızın tutsağı iseniz bu yazıyı hiç okumayınız. Yok anlamak-öğrenmek istiyorsanız; işte size 10 maddede Dersim gerçeği…
Albert Einstein’ın sözünü bilirsiniz:
“Önyargıları parçalamak atomu parçalamaktan daha zordur.”
Ama bu baş belası tabuları yıkmak zorundayız.
Çünkü…
Hacı Bektaşi Veli’nin söylediği gibi, “ilimle gidilmeyen yolun sonu karanlıktır.”
Bu arada şu görüşümü tekrarlayayım:
Kişi kendini hangi kimlikte görüyorsa, hissediyorsa öyledir. Ve saygındır.
Ayrıca, kimileri gibi “alternatif tarih” adına inkarcılık yapacak da değilim.
O halde…
Gelelim Dersim derslerine…

Madde 1) Dersim’in kökü nereye dayanıyor?

Anadolu kavimler kapısıdır…
Dersim bölgesine ilk yerleşimin M.Ö 6 binlere kadar uzandığı biliniyor.
Subarlar, Hurriler, Asurlular, Hititler, Akadlar, Frigyalılar, Urartular, Medler, Persler, Makedonyalılar, Kapadokyalılar, Romalılar, Sasaniler, Araplar, Bizanslılar, Selçuklular, Moğollar, Akkoyunlular, Osmanlılar gibi kimler gelip kimler geçti.
Dersim bölgesine kimi “İşuva” adını verdi: kimi “Supani”…
Yaşayanlara kimi “Muştular” dedi; kimi “ Müşkiler”…
Ne diyordu koca Ahmet Arif:
“Beşikler vermişim Nuh'a
Salıncaklar, hamaklar,
Havva Ana'n dünkü çocuk sayılır,
Anadoluyum ben,
Tanıyor musun ?..”

Madde 2) Dersim’in adı nereden geliyor?

Dersim; Farsça, “der” (kapı), “sim” (gümüş) sözcüklerinden oluşan bir isim tamlamasıdır. Türkçe’ye “Gümüşkapı” olarak çevirebiliriz.
Güney ağızlarında Dersim, “Darsim” diye telaffuz ediliyor. Kimi tarihçi bunun sadece söyleniş olmadığını belirtiyor. Onlara göre “Darsım” Zazaca bir sözcük; ‘dar” (ağaç) ve “sim” (gümüş) idi; ve Darsım aslında “Gümüşağaç” demekti.
Bu teze göre, Dersimliler “ağaca tapınmaları” nedeniyle bu ismi kullanıyorlardı!
Ancak yazdığımız gibi bölgeye birçok uygarlıklar geldi. Ve bunların çoğu isim değiştirdiler.
Örneğin Çemişkezek bölgesine; Hititler “Zuhma”; Urartular “ Tamişkiş”; Romalılar “Hieroplis”; Bizanslılar “Tsimisca” dediler…
Dersim’in adı uzun yıllar “Daranalis” olarak kaldı. Bu ismin, M.Ö 519’da Doğu Anadolu’yu fetheden Pers Kralı Dara’nın adından kaynaklandığı ileri sürülüyor.
Bu noktada “Daranalis” ve Persler’in adını geçirmemizin özel bir nedeni var. Çünkü Dersimlilerin asıl yurtları Anadolu değil; İran.

Madde 3) Dersimliler aslında nerelidir?

Horasanlıdırlar.
Hazar Denizi’nin güney batısında (Tahran’ın kuzeyinde) Deylem/Daylam bölgesinde, Pers öncesi halklardan bir topluluk yaşardı: Deylemliler/Daylamlılar!
İran’daki Büveyhoğulları Devleti’ni (932-1056) bunların kurduğu biliniyor.
Bu halk 13’üncü yüzyılda Moğol istilasından kaçarak Anadolu’ya geldiler. Anadolu’da yaşadıkları bu bölgeye kendi adlarını verdiler.

Madde 4 ) Dersimlilerin akrabaları kimler?

Günümüz İran’ın Kuzey Horasan Eyaleti’nde Deylaman bölgesi vardır. Lahican, Siya, Kal, Koh, Mazendaran, Rast, Gibal, Pir Pulur, Fumen, Gerekerd, Gilan, Teberistan, Chalus, Kalar, Enzeli, Varemin, Bar, Tufem, Rudsa, Muvaz, Kohaman, Hasan Rud, Emurluh gibi yerlerde yaşayanlar Dersimlilerin akrabalarıdır.
Konuştukları dil ise Zazacadır.
“Dersim’de Kökler” adlı kitabından yararlandığımız Ali Kara, İran’daki “Dersimliler” konusunda araştırma yaptı. Anadolu’daki Dersimlilerle konuşma, türkü söyleme, inanç, yaşam tarzı konusunda aynı olduklarını yazdı. Kadın-erkek eşitliğini; kadınların başlarını kapatmadığını, isimlerin doğa adları olduğunu gözlemledi. “Cem”lerine katıldı. Aslında Şamanizm’in, Zerdüştlüğün hala yaşatıldığını fark etti.

Madde 5) Dersim dilinin kökeni nedir?

Persler’in “Bisitun Kitabeleri”nde Deylemlilerin konuştukları dile “Zuzu” deniyor. “Zuzu” bugünün anlamıyla Zaza!
Kimi dilbilimcilerine göre bu dilin adı, Deylem’den türeyen “Dımılıce”dir.
Bu nedenle bilimsel sınıflandırmada bu dil ailesinin "Kuzeybatı İranî diller" grubunda yer aldığı belirtilmektedir.
Dil bilimcileri ve Zazalar, Zazaca/Dımılıce’yi bir dil olarak kabul eder.
Keza İranoloji dilbilimine göre de, Zazaca başlıbaşına bir dildir.
Kürdolojinin babası sayılan V. Minorsky; ve David Mc Kenze, Prof, Goiche Kojima, Susani, Oskar Mann ile Karl Hadank gibi bilim adamları Zazaca'nın bir Kürt lehçesi olmadığını kanıtlamışlardır.
Zazaca; eski dillerden Partça’nın devamı olarak kabul edilir
Fakat bazı Kürdologlar bu durumu kabul etmezler; Zazaca'yı Kürtçe'nin dört lehçesi arasında sayarlar.
Bütün Kürtler meseleye “milliyetçilik penceresinden” bakmazlar; “Kürdistan Milliyetçilik ve Dil” kitabının yazarı Amir Hassanpour gibi kimi Kürt dilbilimciler, Zazaca’nın Kürt lehçelerinden yapısal olarak farklı olduğunu yazar.
Yine de bazı Kürt “aydınlar”, Zazalar’ın Kürt olmadığını iddia edenlere ateş püskürürler. Ebubekir Pamukçu, Ali Kaya veya Kürt M Şerif Fırat gibi yazarları “inkarcılıkla” suçlarlar!
Şurası bir gerçektir ki, Zazalar’ın önemli bir bölümü günümüzde Kürt kimliğini benimsemişlerdir.
Bu arada…
Bazı Türkologlar da, Zazaca'yı Türkçe'nin bir lehçesi varsayar ve; Zazaların Horasan'dan gelen Türk boyu olduğunu iddia ederler. Bunlara göre Zazalar, Dersim’e gidince Kürtleşmişlerdir!
Devletin resmi tarih tezi de böyledir.
Kuşkusuz bu “resmi tarihtir ve mutlaka yanlıştır” anlayışı doğru değildir.
Madde 6 ) Zazaca konuşulan iller hangisi?
Tunceli(bütün ilçeler);
Bingöl (bütün ilçeler);
Elazığ (Batı bölgesi hariç);
Diyarbakır (Ergani, Çermik, Dicle, Lice, Çüngüş, Hani, Kulp, Eğil, Hazro); Urfa (Siverek, Bucak);
Muş (Varto);
Sivas (Zara, İmranlı, Ulaş, Kangal, Hafik, Divriği, Gürün) Adıyaman (Gerger);
Erzincan(merkez ve Tunceli'ye yakın yerlerde); Batman (Merkez, Sason); Bitlis(Mutki,Tatvan);
Malatya (Pötürge, Doğanyol, Arguvan);
Ardahan(Göle); Uşat Eşme gibi Batı’daki bazı ilçe ve köylerde de sürgünler nedeniyle konuşulmaktadır.
Zazaca sadece Türkiye’de konuşulmuyor. İran’da da en az 1 milyon insanın Zazaca konuştuğu biliniyor. Bunların küçük bir bölümü, Çaldıran Savaşı’ndan sonra Anadolu’dan kaçan Türkmen aşiretleridir.

Madde 7) Dersimliler Alevi midir?
Zerdüşt/Yezidi olan Deylaman halkı 873’te Müslüman oldu.
917’de ise Caferi Sadık mezhebini / Aleviliği kabul ettiler.
Kimi tarihçiye göre Zaza Aleviliği; Şii inancıyla, Zerdüştlüğün gelenek ve göreneklerinin bileşiminden oluşmuştur.
Gelelim Anadolu’daki Dersimlilere…
Dersim denince akla 126 aşiret ve boyun birleşmesi geliyor. Bunların hepsi Zaza değil. İçlerinde Türkmen aşiretleri de var.
Bu aşiretlerin hepsinin tarihsel hikayesi farklı olduğu için hepsini ayrı ayrı ele almak gerekir. Bölgeye geliş tarihleri bile farklılıklar gösterir. Örneğin Hz. Muhammed soyundan geldiklerini iddia eden Kureyşan Aşireti, Melihşah döneminde Dersim’e geldi.
Geliş tarihleri farklı olsa da Dersim bölgesindeki Zazalar’ın büyük çoğunluğu Alevi’dir. Fakat Sünni olan Zazalar’ın bulunduğunu da eklemeliyiz:
Örneğin Cibranlı Halit Bey Sünni bir Zaza Kürdü’ydü.

Madde 8) “Tunceli” adı ne zaman verildi?
Vakit Gazetesi yazarı Abdurrahman Dilipak 1937-38 Dersim İsyanı’nı bastıran askeri harekatın adının “Tunç- Eli” olduğunu ve operasyondan sonra Dersim’e “Tunceli” adının verildiğini yazdı. Doğru değildir.
Osmanlı, Tanzimatla birlikte yeni idari yapılanmaya gitti.
O tarihe kadar “başına buyruk olan” Dersim sancaktı.
1847’te; Hozat merkez olmak üzere Erzurum vilayetine bağlıydı;.
1859’da; Harput eyaletine; 1867’de ise topraklarının bir bölümü Erzincan sancağına dahil edildi.
1879’da ayrı bir vilayet oldu.
1886’da tekrar mutasarraflığa indirildi.
1892’de Elazığ’a bağlandı.
Görüldüğü gibi Osmanlı, Dersim’i hep bölerek yönetmek tavrı içinde oldu.
Gelelim Cumhuriyet dönemine:
Dersim 1923’te ilçe yapılarak Elazığ’a bağlandı.
Ancak…
25 Aralık 1935’te, 3195 sayılı, 2884 no’lu kanunla “Tunceli” adıyla il yapıldı.
Sünniliği devletin resmi ideolojisi haline getiren Osmanlı’nın Dersim’e bakışı belliydi. Peki ya Cumhuriyet’in?
Bunu İçişleri Bakanı Şükrü Kaya’nın isteğiyle sadece 100 adet basılan “Dersim” kitapçıktan anlayabiliyoruz:
“Dersim’in coğrafi ve toplumsal yapısı, çapulculuk ve isyana teşvik edicidir. Halk bu yüzden vergi vermiyor, yasa dinlemiyor ve askerlik hizmeti yapmıyor. Toprağı tarıma elverişli olmadığı için çapulculuk yapıp çevre bölgelerdeki halka baskın yapıyor. (2700 kaçak vardı.)
Halkın gerçek efendileri; şeyh, seyyid, dede, ağa ve bey takımıdır. Dersim mutlaka devletin egemenliğine girmelidir. Ancak bölgede sadece asker ve jandarma bulundurmakla itaat sağlanmaz. Köklü ıslahat şarttır.
Dersim halkı Oğuz boylarından gelmiş Türkmenlerdir. Sonradan Kürtleşmişlerdir. Türk kökenlerine çevirmek için kışlaların yanına okul yapılmalıdır.
Ağalar ve Seyyidler bölgeden Türklerin yoğun olduğu bölgelere sürülmelidir.”
Cumhuriyet, Dersim’i merkeze hükümetin kontrolüne alıp çağdaşlaştırmak istiyordu.

Madde 9) Atatürk’ü seviyorlar mı?
Dersimliler, Kurtuluş Savaşı’nda Mustafa Kemal’in yanında yer aldı.
Sivas ve Erzurum kongrelerinde 250 Zaza gönüllü koruyuculuk yaptı.
Kongrelere Diyap Ağa ve Hasan Basri’yi milletvekili olarak gönderirler.
23 Nisan 1920’de açılan Büyük Millet Meclisi’ne ise altı milletvekiliyle temsil edildiler.
Şeyh Said isyanına katılmadılar.
Dersimlilerin Atatürk sevgisinin iki nedeni vardır:
Birincisi, Cumhuriyet Aleviler’i özgürleştirmişti.
İkincisi Aleviler Atatürk’ün Alevi olduğunu düşünüyordu. Kimi Alevi’ye göre ise Atatürk “mehdi” idi.

Madde 10 ) Dersimliler niye ayaklandı?
Temel sebep; ülkenin batısını siyasi, iktisadi ve kültürel olarak “modernize eden” Cumhuriyet yönetiminin, artık ülkenin doğusuna da el atmasıydı.
Cumhuriyet bölgedeki yoksulluğu-geri kalmışlığı ortadan kaldırmak istiyordu.
O küçük bütçesine rağmen 4 milyon lira ayırmıştı. Bununla yollar, köprüler yapmayı planlıyordu.
Bölgeye “el atma”nın siyasi nedeni ise; Cumhuriyet’in, ağa ve şeyhlerin hüküm sürdüğü feodalizmi tasfiye etmek istemesiydi. Atatürk aşiret sisteminin yıkılmasını ve toprak reformu yapılmasını istiyordu.
Meselenin kültürel ayağı da vardı. Dersim halkını Kürtleşmiş Türk olarak görüyorlardı. Mecburi iskan yasası çıkarılarak, Dersim aşiretlerinin Türklerin yoğun yaşadığı bölgelere göndererek Türkleşmesinin sağlanacağını planlıyorlardı.

Ankara’daki bazı bürokrat ve siyasilerin Osmanlı döneminden kalma, “Sünniler devlete bağlıdır, Aleviler kötülüklerin başlıca nedenidir” şeklindeki Alevi düşmanlığıyla yaptıkları yönlendirmeler “reformların” sert olmasına yol açtı.
Cumhuriyet kadroları reformları hayata geçirme konusunda ikiye bölündü; Vali Cemal Bey gibi uzlaşmadan yana olanlarla, Umum Müfettişi İbrahim Tali gibi sert tedbirlerin alınmasından yana olanlar arasında.
En sert görüşler Mareşal Fevzi Çakmak’a aitti; Kürt memurlara bile karşıydı!
Diğer yanda…
Şunu da eklemem gerekiyor; 1937-38 askeri harekatı Dersim’e yapılan ilk operasyon değildi.
1861’den başlayarak Dersim’e sürekli askeri harekatlar düzenlendi.
Yazdığım gibi bunun temel nedeni iktisadiydi.
Tanzimat’ta da, II. Meşrutiyet’te de, Cumhuriyet’te de aynı durumla karşılaşılmıştı: Aşiret ağaları yeniden yapılandırılan merkezi yapının kontrolüne girmek istemiyordu. Kendi kanunlarını kendilerinin koyduğu feodal düzenin yıkılmasına karşı çıkıyorlardı.
Bölge halkının yoksul ve cahil olması, feodal düzenin sürmesini isteyenler tarafından hep kullanılmıştır.
Kuşkusuz onlarca zulme uğramış Dersimlilerin merkezi iktidarlara güvensizlikleri de bunda etken olmuştur.
Aynı bugün olduğu gibi…

Soner Yalçın
Odatv.com

ATANIN GENİŞ VE ZENGİN DÜŞÜNCE DÜNYASINA ÖRNEK...

2011-09-14T17:45:00.000+03:00

Homeros, Atatürk ve Manfred Osman...

PROF. Manfred Osman Korfmann, ilk olarak 1870’lerde başlayan, 1988’den sonra üçüncü kez devam eden Troya’da iğne ile kuyu kazıyor.

Troya kazı çalışmalarını yürütüyor. ‘Troia (Troya) benim ikinci evim, ikinci eşim’ diyor. Yaşamını kazılar için adamış, Almanya Cumhurbaşkanı’nın izniyle Türk vatandaşlığına geçmiş; yani çift pasaportu var... Çanakkale’de kendisine ‘Osman Bey’ deniliyor.

Korfmann, Troya’nın Anadolu uygarlığı olduğunu savunan tek arkeolog olarak biliniyor; bu nedenle arkeoloji çevrelerinde çok tartışılan bir isim.

Tübingen Üniversitesi’nde Arkeoloji Bölümü Başkanı iken kazılar için Türkiye’ye geliyor. 18 Mart Üniversitesi kurulunca rektörün danışmanlığını, sonra da Arkeoloji Bölümü Başkanlığı’nı üstleniyor. Almanya’da olduğu gibi Türkiye’de de bir Troya Vakfı’nın kurulması çalışmalarına öncülük ediyor. Vakfın kurucuları arasında; Prof. Ramazan Aydın, Prof. Celal Şengör, Prof. Coşkun Özgünel, Süleyman Bodur, Zafer İncecik, Alp Yörük, Çiğdem Morçül, Dr. Aslı Erim Özdoğan, Dr. Göksel Sazcı, Prof. Muharrem Satır, Prof. İlhan Kayan, Prof. Turan Efe ve Enver Sadık Yılmaz gibi bilim ve kültür adamları, turizmciler ve işadamları bulunuyor. Prof. Korfmann, kazıların artık Türkiye kaynaklı yürütülmesi için bu vakfı kurduklarını söylüyor. Zaten bizzat yürüttüğü çalışmalarla Troya’nın bulunduğu alanı ‘Tarihi Ulusal Troia Parkı’ ilan ettirmiş. Vakfın temel amacının; bölgenin envanterini çıkarmak, restorasyon ve koruma çalışmalarına katkıda bulunmak olduğu belirtiliyor. Sadece Çanakkale’deki değil Türkiye ve hatta dünyadaki arkeoloji öğrencileri için bulunmaz bir ‘laboratuvar’...

Bu arada Çanakkale içindeki Arkeoloji Müzesi’nin, Troya harabelerinin bulunduğu alana taşınması için bizzat Ankara’ya giderek Bakan Erkan Mumcu’dan söz almış...

‘Anadolu Ateşi’nin yapımcısı Mustafa Erdoğan’ın, yeni müzikal çalışmasının adını ‘Troya’ koyacağını açıklaması ilginç...

Kazı bölgesine en yakın bölgede bulunan Tusan Oteli’nin sahibi Enver Sadık Yılmaz, ‘Gelibolu yarımadası ile İntepe bölgesi Türkiye için çok önemli kültürel mekánlar sayılmaya başladı. Turist sayısı her geçen gün artıyor; Arkeolog Korfmann’ın da inanılmaz çabalarına karşılık Türkiye’nin de üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmesi gerekiyor. Troya bir mirastır, emanettir.’ diyor.

Ve buna örnek olarak, bölgeyi ziyaret edenlere bedava su ve çay servisi yaptıklarını, WC’lerin hijyenik bakımını üstlendiklerini anlatıyor.

Prof. Korfmann’ın ortaya koyduğu emekler ve Troya filminin Türkiye için yaptığı büyük tanıtım sonucunda Çanakkale’ye inanılmaz bir merak başlamış...

Bu yıl gelecek yabancı turist sayısının 500 bini aşması bekleniyor. Çanakkale’ye bu yolla en az 1 trilyon girdiği hesaplanıyor. Troya’nın, restorasyon, bakım ve koruma gibi çalışmalara, bu gelirin % 10’unu aktarmak gibi görüşler tartışılıyor. Bazıları, her gelen turistten 5 Euro kesilmesini öneriyor.

MNG Turizm Grubu Başkanı Hüseyin Baraner’in, 9-12 Ağustos tarihleri arasında yapılan Çanakkale Troya Festivali’ne Çanakkale’nin tanıtımı için Almanya’dan getirdiği 25 gazeteci ve turizm yazarı buraya hayran kalmış... Çanakkale Ezineli olan Baraner Almanya’da oturuyor ve dünya çapında tanınmış bir Türk turizmci olarak biliniyor.

Yeni bir model üzerinde çalışıyor:

‘Antalya’ya 6.5 milyon turist geliyor. Tıkanmaya başlayan bu kapıyı Anadolu’ya doğru açmamız gerekiyor daha çok turist gelmesi için. Almanya’da Bentur olarak başlattığımız kampanyada ‘Antalya’dan Türkiye’nin Her Yerine’ yani Kapadokya, Efes, Bergama ve Truva’ya yeni bir açılım modeli uyguluyoruz. ‘Türkiye’yi keşfedin’ diyoruz. Böylece Antalya gelecekte, Akdeniz’in en büyük turizm destinasyonu ve turizm dağılım noktası olacak. ‘Troya’ filminin etkisini unutturmamak için etkinliklerimizi canlı tutmalıyız; 50 milyar dolarlık turizm yatırımlarımızın cazibesi ancak böyle artırılabilir.’

Türkiye’deki bir ilklerden sayılan ‘Sokak Şenlikleri’ etkinlikleri yapıldı dün Çanakkale’de... Bireylerin gönüllü katkıları ile kentin bütün dinamiklerinin paylaştığı bu modelle Çanakkale’nin ekonomik, kültürel ve sosyal değerleri ortaya çıkarılarak tanıtıldı. Yani bir sivil inisiyatifin gücü...

Troya eserleri 300 müzede

ARKEOLOJİ yazılarıyla bilinen gazeteci Özgen Acar, Çanakkale ve Troya ile ilgili şöyle diyor: ‘İstanbul’da yerleşim başlamadan 2000 yıl önce Çanakkale Boğazı’ndaki Troya vardı. İstanbul Boğazı’ndan daha önemli bir konumdaydı. Doğudan batıya, batıdan doğuya gelip giden kervanların, Karadeniz’den Akdeniz’e inip çıkan teknelerin kesiştiği ve uğradığı kavşaktı. MÖ 2600’den kalma böylesine bir hazinenin değerinin Türkiye için önemini düşünebiliyor musunuz? Troya’da, projelendirilen uluslararası müze yapıldığı takdirde mevcut kalıntılarla ve dünyanın 47 ülkesindeki 300 müzeye kaçırılmış, dağılmış parçaların burada sergilenmesi Anadolu’nun dünya uygarlığındaki kültür odağı olacaktır. Bu çok önemli bir durumdur. Belki bu süreç 100 yılı bulabilir. İşte Çanakkale o zaman gerçek değerine kavuşacaktır.’

3 bin 200 yıl önceki öykü

PROF. Korfmann, 3 bin 200 yıl önceki tarihe düşen Troya öyküsünün filmi çekilirken bilim adamlarına danışılmadığını, gene de eğlence dünyası için iyi bir film olduğunu ima ediyor. Şöyle bir sözü var:

‘Dünyanın en meşhur Homeros uzmanı, Basel Üniversitesi’den Prof. Joachim Latacz’a sordum ve filmi beğendiğini söyledi. Bana Agamemnon ve Akhilleus arasındaki gerginliğin İlyada’daki gibi yansıtıldığını söyledi. Sanırım yönetmen Wolfgang Petersen, İlyada’yı okudu.’

Alman hocanın sözünü ettiği Prof. Latacz, arkeloji dil uzmanı; 40 yıldır Homeros ve İlyada konularında çalışmalar yapıyor. Bu konuda başka bir dil uzmanı yok. Homeros’un Troya’yı anlatan İlyada eseri, Avrupa edebiyatının başlangıç tarihi sayılıyor. Eserde savaş öyküsü var; ama verdiği mesaj barış. Bu savaşın ne kadar kötü olduğunu anlatmak için yazmış; ders alınıp barış desteklensin diye...

Troya asırlar boyunca stratejik açıdan önemli bir bölge ve dolayısıyla da savaş alanı olmuş; MÖ 1200 Troya Savaşı ve 1915’te Çanakkale Savaşı...

UYGARLIKLAR KENTİ

Troya, geçmişte sahille bütünleşen bir yermiş; önemli bir limanmış... Rüzgárlı bir bölge olduğundan açık denize çıkılmadan önce malzeme ikmali için mutlaka uğranıldığından ve dolayısıyla topladığı vergilerden ötürü, çeşitli dönemlerde dokuz-on tabakadan oluşan zengin bir uygarlıklar kentine dönüşmüştü. Dolayısıyla Yunan uygarlıklarının gözü hep bu coğrafyada olmuş... Isparta’nın soylu kralı Agememnon’un kardeşinin karısı Helen ile Troya Prensi Paris arasındaki aşk, savaşı nedeni olarak gösterilse de esas nedenin Troya’nın zenginliği olduğu biliniyor. Paris’in abisi Hektor; savaşta Achilleus tarafından öldürülüyor.

Akıllı, cesur, onurlu ve ölümsüz bir isim. Atatürk’ün, Çanakkale Savaşları’ndan sonra ‘(Troyalı) Hektor’un öcünü aldık’ demesinin boşuna söylenmediği ortaya çıkmıyor mu?

‘Troya’ filminden getirilen heykel kurulurken akla bunlar geliyor.

Yalçın BAYER

22.08.2004

BAŞBAKANIN İSMET PAŞAYA OLAN ÖFKESİ, PAŞANIN TARİH SAHNESİNDEKİ YERİNİ ETKİLER Mİ?

2011-07-29T10:15:00.000+03:00

Lozan Anlaşması’nın 83. yıldönümünde mesaj yayınlayan Başbakan Erdoğan, Kurtuluş Savaşı kahramanı İsmet İnönü’nün adını anmazsa bu nasıl yorumlanır?
“Başbakan İnönü’ye kızıyor” denir.
Daha da ileri gidenler olur, onlar da “Sadece kızmıyor ondan nefret ediyor” diye yorumlar.
Başbakan’ın kendi söylemlerinden çıkardığımız kadarıyla İsmet Paşa’yı sevmediği, hatta ondan nefret ettiği bir gerçektir.
Çünkü babası Adnan Menderes’ciymiş. Menderes’in idamından da pek çok Demokrat Partili gibi Paşa’yı sorumlu tutuyormuş.
Başbakanın yaptığı konuşmalardan öğrendik bunları.
Başbakan da babasından kendine kalan bu İnönü öfkesini seçim meydanlarında da bol bol kullandı.
Meydanlarda İnönü’ye ağır suçlamalar yönetti hatta hızını alamadı onu Hitler’e benzetterek diktatör ilan etti.
Hitler ve İnönü…
Biri Yahudi Soykımı yaparak milyonlarca insanı gaz odalarında öldürüp cesetlerini fırınlarda yaktı.
Bununla da yetinmedi İkinci Dünya Savaşı’nı çıkardı ve yine milyonlarca insanın ölmesine neden oldu.
Züalim, gaddar faşist bir diktatör.
Öteki ise ülkesini İkinci Dünya Savaşı’na sokmayarak milyonlarca insanın hayatını kurtardı.
Ama Başbakan Erdoğan, Türkiye Cumhuriyeti’nin varlığını dünyanın kabul ettiği Lozan Anlaşması’nın yıldönümünde İnönü adını ağzına almadı.
Aslında Başbakanın bu tutumu İnönü’yü ne küçültür, ne de onun tarihi kimliğine ufacık bır fiske vurur.
İnönü yalnız Türk tarihine değil, dünya tarihe geçmiş bir kişilik.
Erdoğan ise cumhuriyet’in 32 başbakanından biri…
***
İnönü Türkiye Cumhuriyeti’ni çok partili demokrasiye geçiren de bir devlet adamıdır.
Üstelik İnönü 1946 yılında iktidarı yitireceğini bile bile çok partili dönemi başlatmıştır.
Kendisine karşı çıkanlara Türkiye’nin çok partili döneme mutlaka geçmesi gerektiğini söylemiş, bunu kararlılıkla uygulamaya koymuştur.
1950 yılında da Demokrat Parti iktidara geldi ve İnönü’yü miting meydanlarında ve yurt gezilerinde taşlatacak kadar saygısız ve vefasız davrandı.
Aradan yıllar geçtikten sonra bile büyük olasılıkla babasını ölümden kurtaran adama Başbakan Erdoğan’ın yaptığı vefasızlık devlet adamlığıyla kesinlikle bağdaşmaz.
İnönü tarihteki yerinde durup duruyor. Bu tip vafasızlıklar onun değerini hiç mi hiç etkilemez.
Aslında herkes İnönü’yü sevmek, hatta ona saygı göstermek zorunda değildir.

Ama tarihi kişilerin değerlerini de belirlemeye kalkmak, hele hele onları Hitler gibi bir insanlık suçlusu manyağa benzetmek sıradan insanların haddi de olamaz.
Tufan Türenç

KAYNAK: ODA TV

EN ÇOK SATAN YALANLAR

2009-11-21T17:35:00.000+02:00

Bunlar yılın değil, ayın değil, haftanın top ten olan en kara siyasi yalanları. Milleti uyutmak için artık bir haftada bile o kadar çok yalan söyleniyor ki, aralarından en kuyruklu olanlarını seçmekte bayağı zorlandım. Sizin aklınıza gelenler sıralama dışı kaldıysa özür dilerim, yorum yazar eklersiniz. İşte benim seçtiklerim:

Yargıtay’ı dinleyemedik: Adalet Bakanı ve TİB Başkanı Yargıtay’ın santralindeki bir sorun yüzünden dinlenemediğini söylediler. Telekomünikasyon İdaresi Başkanlığı Teknik Daire Başkanı Basri Aktepe ise, “Yargıtay’ı merkezden dinledik” dedi.

Başbakan 6 yıldır dinleniyor: TİB Başkanı Fethi Şimsek, “Tayyip Erdoğan 6 yıldır dinleniyor ve kimsenin kılı kıpırdamıyor” dedi. Memur Suçları Soruşturma Bürosuna çağrıldı, soruldu. “Ben Başbakan’ın 6 yıl gizlice dinlendiğini gazetelerden okudum!” dedi.

Sizin hiç oğlunuz öldü mü? Başbakan Meclisteki Kürt açılımı genel görüşmesinde tribünlere oynadığı konuşmasında muhalefete “Sizin hiç oğlunuz öldü mü” diye sordu. Kendisinin bir oğlunun çürük raporuyla askerlikten yırttığını, ötekinin de 21 gün “yan gelip yatarak” yaptığını kimse bilmiyor sandı herhalde.

Dinime küfreden bari Müslüman olsa: Alevilere dinsiz diyenler, Maraş’ta, Çorum’da Alevileri kesen, Madımak’ta yakanlar hepsi bir oldu, bugün Dersim ağıtı yakıyorlar.

Devletin çizgiyle bölünmüş yolu: Başbakan Erdoğan “Ankara-İzmir bölünmüş devlet yolunu” açtı. Yalanlama dokuzuncu Cumhurbaşkanı Demirel’den geldi: “Bölünmüş yol diyorlar, yol zaten var! Sağına soluna eklemeler yapıyorlar, ortaya bir çizgi çekiyorlar. Al sana bölünmüş yol!”

Hastadan manşet çıkaranlar: Yandaş medyanın bütün gazeteleri Ergenekon davasında hem sanık hem tanık olan ve “İleri derecede antisosyal kişilik bozukluğu” tanısı konmuş olan Osman Yıldırım’ın duruşmada söylediklerini manşet yaptılar. Ama aynı duruşmada Danıştay cinayetinin dört sanığının söz alıp “Osman Yıldırım yalan söylüyor” demesinden bahseden olmadı.

Gözündeki çöpü görmedi elaleme şaşı dedi: Kendi Devlet Bakanlığına bağlı RTÜK’ün eski Başkanı Zahit Akman’a “istifa et” sözünü geçiremeyen Bülent Arınç, CHP’nin içişlerine karışarak kelle isteyenlere destek verdi.

Hangisine inanalım: Ertuğrul Özkök, Kurtlar Vadisi Gladyo filmi için “ulusalcıydı, liberal oldu” diye yazdı. Filmi görenlerden Mine Kırıkkanat ise “Ergenekon davasının şifrelerini çözmek isteyen herkese, Kurtlar Vadisi Gladio’yu öneriyorum” dedi.

Yeni Osmanlı: Kasımpaşa diplomasisinin adını “komşularla sıfır sorun” politikası koydular. Ama bu politika bırakın sorunsuzluğu, maşallah Ortadoğu ve Kafkaslarda zücaciye dükkanına girmiş fil etkisi yarattı.

İmralı yasaları başka mı?: İnfaz yasasına göre ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının koşulları bellidir. Ama AB baskısı yüzünden İmralı’da bu koşullar uygulanmaz. 5 milyon dolarlık yeni yer yapılıp, beş yeni arkadaşıyla görüşeceği hobi odası açılır. Ve de bu malikane önce mahkumun kardeşi tarafından beğenilmez!

Çelebi Efendi

KAYNAK:ODATV

BAŞBAKAN ADINA AVRUPA’DAKİ KÜRTLERLE GÖRÜŞEN İSİM KİM? AHLAKSIZ TEKLİFLERDE KİM BULUNUYOR?

2009-11-09T18:13:00.000+02:00

Kürt Açılımı 10 ve 12 Kasım’da Meclis’te tartışılacak.

Açılımın en önemli aşamasını Türkiye’ye dönüşler oluşturuyor. Dönüşlerde “siyaseten” en önemli adres ise Avrupa.

Avrupa’da yaşayan sürgün Kürtler ve PKK’lıların Türkiye’ye gelişlerinde ciddi hukuki sorunlar var. Bu sorunlar nasıl aşılacak?

İşte bu basit sorunun yanıtını ararken, bambaşka gerçeklerle karşılaştık.

****

İlk sözü, Avrupa’nın önde gelen Kürt aydınlarından Selim Ferat’a veriyoruz.

Ferat, Yeni Özgür Politika gazetesinin 23 Eylül 2009 tarihli nüshasında yayınlanan makalesinde Kürt açılımının Avrupa ayağında görevlendirilen ismi açıklıyor.

Tarihe dikkat ediniz, 2.5 ay öncesinden söz ediyoruz. PKK’lıların Kandil’den Türkiye’ye girişi için önümüzde daha bir ay süre var.

Ferat önce bu ismi tarif ediyor:

Eski HADEP yöneticisi,

Recai Kutan’ın eski danışmanı. Şimdi AKP’yi destekliyor,

Başbakan Erdoğan’ın eski danışmanı,

Ve Star Gazetesinde yazar…

Kim bu kişi? Mehmet Metiner.

Ferat, Metiner “AKP’nin Gobels’i” diyor.

****

Ferat’ın ifadesine göre Metiner, (Kürt siyasetinin içerisinden gelmenin avantajı ile) Avrupa’daki Kürt aydınları Türkiye’ye dönmeye ikna etmeye çalışıyor.

Peki bu görevi nasıl üstleniyor? Durumdan vazife mi çıkarıyor?

Odatv’nin edindiği bilgilere göre Metiner bizzat Başbakan Recep Tayyip Erdoğan tarafından görevlendiriliyor. Hadi biz ihtiyatlı olalım ve “iddia ediliyor” diyelim.

****

Ferat’ın makalesi şöyle devam ediyor:

“Berlin’de “Kürt Sürgünleri” ile bir toplantı düzenlemek isteyen Atalay, Metiner’e sığınan “akıllı Kürtler” üzerinden, “sürgündeki seçkin Kürtler” ile toplantılar yapmayı planlıyordu.

Potsdam’dan gelen böylesi bir “akıllı Kürt”, bana, Berlin’e gelecek olan Türk Bakanı ile görüşmemi teklif etti.

Ona, böylesi bir görüşme için örgüt ve parti mensup, kadro ve üyelerine gitmesini önerdim. Bu cevabıma karşın, bana “o zaman Erdoğan ile görüş” önerisini getirdi.

Görüşümü tekrarlayarak, gizli diplomasi ve görüşmelerden nefret ettiğimi söyleyerek, bir tartışma platformunda ROJ-TV’de görüşlerimi dile getireceğimi ilettim.”

Kim o Atalay? Ferat’ın sözünü ettiği isim İçişleri Bakanı Beşir Atalay’dır.

Ferat’ın anlattığına göre Bakan Atalay, Avrupa’daki Kürtlerle gizli diplomasi yürütmeyi deniyor. Aracı ise Mehmet Metiner oluyor.

Ferat’ın söz sözünü anlatan en iyi ifade ise makalesinin başlığı: “Sürgün ya da demokles kılıcına biat”

****

Şimdi söz sırası sürgündeki bir başka Kürt aydını olan Günay Aslan’da. Aslan şöyle söylüyor:

“Geçen hafta Sevgili Selim (Ferat) kendisine bu amaçla yapılan 'ahlaksız teklifi‘ deşifre etti. Selim yazısıyla AKP’nin maskesini indirdi. Ortalıkta böyle birçok simsarın dolaştığı, birilerini satın almaya çalıştıkları, yükselen tepkilerden de anlaşılıyor.”

Bakalım, Kürt açılımı daha nerelere açılacak?

Barış Terkoğlu

KAYNAK:ODATV

TÜRKİYE EKONOMİSİNİN KRİZİ

2009-11-06T19:18:00.001+02:00

BU RAPORU İNDİRMEK İÇİN AŞAĞIDAKİ LİNKİ TIKLAYINIZ.
http://www.chp.org.tr/Files/Tukiye%20Ekonomisinin%20Krizi.pdf

"SÖZ KONUSU AÇILIM PKK AÇILIMIDIR!"

2009-11-06T19:11:00.003+02:00

GENEL BAŞKAN BAYKAL CNNTÜRK’ÜN CANLI YAYININDA RIDVAN AKAR’IN,“BİZ GAZETECİLER DE NE DİYECEĞİMİZİ ŞAŞIRDIK. KÜRT AÇILIMI MI, DEMOKRATİK AÇILIM MI, MİLLİ BİRLİK PROJESİ Mİ HER NEYSE” SORUSU ÜZERİNE, “SÖZKONUSU OLAN PKK AÇILIMI. PKK’YLA BU İŞ KOTARILMAK İSTENİYOR” DEDİ.

-“BURADAKİ TEMEL NOKTA ŞU; ELİNDE SİLAH OLDUĞU SÜRECE, TERÖR TEHDİDİNİ DEVAM ETTİRDİĞİ SÜRECE PKK İLE TEMAS KURAMAZSINIZ HALKLA TEMAS KURARSINIZ. HALKA YÖNELİRSİNİZ”

-“BU AÇILIM DENİLEN, PKK’YI MUHATAP ALAN POLİTİKANIN EN BÜYÜK SAKINCASI BÖLGEDE PKK’YA MESAFELİ DURAN İNSANLARI ÇARESİZ BIRAKMAKTIR, PKK’YA TESLİM ETMEKTİR. BU SÜREÇ İŞLEMEYE BAŞLAMIŞTIR. VAHİM VE YANLIŞ BİR OLAY BU”

-“TERÖRLE MÜCADELE ETMEK İŞSİZLİKLE MÜCADELE ETMEKTİR. ORADAKİ ÇATIŞMA İÇİN HARCADIĞINIZ KAYNAKLARIN BİR KISMINI İŞSİZLİKLE MÜCADELEYE AYIRIRSANIZ ÇOK ŞEY YAPABİLİRSİNİZ”

-“ANLAŞILIYOR Kİ BİR MERKEZ VAR. BU MERKEZ BİR SİYASİ PLANLAMANIN İÇİNDEDİR”

-“BELGENİN ESASINA GELELİM, NE GEREKİYORSA YAPALIM, YAPIN. AMA BU BELGENİN KENDİSİ KADAR ÖNEMLİ BİR FARKLI ORGANİZASYONUN, BİR SİYASİ KAMPIN, BİR SİYASİ HESAPLAŞMA KARARGAHININ, BİR SUÇLAMA MERKEZİNİN MÜTHİŞ İMKANLARI DA KULLANARAK FAALİYET HALİNDE OLDUĞUNU BİZE GÖSTERİYOR. BEN BUNU GÖRÜYORUM”

-“SAĞLIK SORUNUYLA İLGİLİ OLARAK ZİHİNLERİ KARIŞTIRAN, İNSANLARI TEREDDÜDE SEVK EDEN, TIBBIN, BİLİMİN, SAĞLIĞIN GEREKTİRDİĞİ ÇÖZÜMLERİ BİREYSEL TAVIRLAR ORTAYA KOYARAK KARARTMAK DOĞRU DEĞİL”

-“GDO İŞİ ÇOK BÜYÜK BİR İŞTİR. BUNU BÖYLE AYAKÜSTÜ HAZIRLANMIŞ BİR YÖNETMELİKLE ÇÖZMEK MÜMKÜN DEĞİLDİR. YARGIYA GİDECEĞİZ, İPTALİNİ İSTEYECEĞİZ”

-“AÇILIMLARDA ORTAYA ÇIKAN FİYASKO, EKONOMİK KRİZ, İŞSİZLİK, SOSYAL SORUNLAR, YAŞANAN SKANDALLAR, GDO’SUNDAN TUTUNUZDA AŞI MESELESİNE KADAR HER ALANDA YAŞANAN TUTARSIZLIKLAR İKTİDARI ARTIK BİR SEÇİMİ GÖZE ALMA NOKTASINDAN HIZLA UZAKLAŞTIRMIŞTIR”

İletişim Koordinatörlüğü ( Ankara ) – Genel Başkan Deniz Baykal CNNTÜRK’ün canlı yayınında güncel olayları değerlendirdi ve Rıdvan Akar’ın sorularını şöyle yanıtladı.

Rıdvan AKAR- Sevgili seyirciler gündemin rengine hoş geldiniz. Gündemin rengi bugün Ankara’dan sizlere sesleniyor. Cumhuriyet Halk Partisi lideri Deniz Baykal konuğumuz. Sayın Baykal hoş geldiniz.

Deniz BAYKAL- Teşekkür ederim hoş bulduk.

Rıdvan AKAR- Aşı olacak mısınız efendim?

Deniz BAYKAL- Bu konunun siyasetçilerin üzerinden tartışılıyor olması bir defa çok üzüntü verici. Çünkü bu bir genel sağlık sorunu. Bu sağlık sorunuyla ilgili olarak zihinleri karıştıran, insanları tereddüde sevk eden, tıbbın, bilimin, sağlığın gerektirdiği çözümleri kendi bireysel tavırlarımızı ortaya koyarak karartan bir tavır içinde olmamız hiç hoş değil. Her yerde bu tartışma var. Bugün İngiliz Dışişleri Bakanı da sanıyorum Miliband o da benzer tartışma yapmış. Biz bu konuları konuşmuyoruz demiş. Yani herkes kendi kararını kendisi alıyor. Toplumda aşılanmaya karşı bir kanaat oluşturulmasına katkı yapmak ağır bir sorumluluk. Buna ben katkı yapmak istemiyorum. Yani herkes bir güç seçenek olduğu anlaşılıyor. Belli yan etkileri var, tartışılan bir konu. Ama öte yandan sözkonusu gribin ciddi, vahim sonuçları da ortaya çıkıyor, insanlar ölüyorlar. Yani biri çıkıp böyle çaka yapıp işte aşılanmayacağım deyip insanların aşılanmasını engelleyip sonrada aşılanmadığı için ölen insanların durumuna seyirci kalmak kabul edilebilir bir şey değil.

Rıdvan AKAR- Kişisel kararınız nedir?

Deniz BAYKAL- Bakın o karar işte yönlendirici olacak. Yani bir uygulama var. Ama ben Türkiye’de kamuoyunu bu konuda yönlendirmeye öncülük yapmak istemiyorum.

Rıdvan AKAR- Aslında siyasetçiler kanaat önderi. Dolayısıyla halk onları model olarak benimsiyor.

Deniz BAYKAL- Bu öyle bir konu ki, bu sağlık konusu. Yani bunu siyasetçinin siyasetçi olduğundan dolayı daha geçerli bir şey söyleme imkanı yok. Bu bir insani tavır. Herkes kendi tavrını takınır. Yani ben iki sorumluluğu aynı anda hissediyorum. Bir; aşı yaygın bir pratik. Dünya Sağlık Örgütü bunu öneriyor. Dünya Sağlık Örgütünün önerdiği bir şey.

Rıdvan AKAR- Tabipler Odası da Türkiye’de aşıyı önerdi.

Deniz BAYKAL- Tabi Türkiye’deki sağlık otoriteleri bunu öneriyorlar. Yani hayır olmayın demek anlamına gelecek tavır takınmak yakışır mı? Yani ana muhalefete yakışmaz. Gerisini bilemiyorum. Yani bu yanlış bir şey. Zihinleri karıştırmak doğru bir şey değil. Aşılanırsın, aşılanmazsın bu senin bileceğin iş. Bireysel kararın. Ama toplumu belli bir görüşe… O zaman aşılamamak gerekiyorsa o zaman kaldır aşıyı. Yanlış de, bunun yan etkilerini Türkiye’ye taşıyamayız de. Buna fırsat veremem de. Yani hem kampanyayı açıyorsun, bakan bu konuda bir yoğun çalışma içine giriyor.

Rıdvan AKAR- Çok önemli bir parasal maliyetinde altına giriyor.

Deniz BAYKAL- Evet çok ağır bir yükte ülke olarak üstleniyoruz. İthalat yapmışız, insanlar hastalanıyor, ölüyorlar. Ne olacak yani? Ben yapmayacağım. E sen yap yapma yani ne engelliyorsun bunu?

Rıdvan AKAR- Siz kararınızı açıklamayacak mısınız?

Deniz BAYKAL- Açıklamak istemiyorum. Onun çünkü ağır bir sorumluluğu var. Elbette bir kararı alıyoruz. Ama o kararın sonucu nihayet benimle ilgilidir. Ama ben bir kanaat söylediğim zaman aaa işte Deniz Baykal’da böyle söylüyor falan diye… Belki ben yanlış yapıyorum. Benim yaptığım yanlışın bedelini niye başkası ödesin. Gerçekler ortada. Nedir gerçek? Dünya Sağlık Örgütü bunu yapın diyor. Türkiye’deki Tabipler Odası böyle söylüyor, sağlık otoriteleri böyle söylüyor. Ortada bir resmi politika var uygulanıyor. Ve insanlar ölüyor, ölmeye devam ediyor. Dün 15’te bıraktık. Bugün kim bilir ne oldu?

Rıdvan AKAR- Partiniz yöneticileriyle yapılan röportajlarda Sayın Başbakan ben olmayacağım diyorsa biz olmaya karar verebiliriz şeklinde bir açıklama yaptılar.

Deniz BAYKAL- Evet yani bunu bir siyasi böyle mizah ve tartışma konusu haline dönüştürüyorlar ama bu şaka kaldıran bir konu değil. Ciddi bir konu ve ben gerçekten halkımıza, insanlara bu konuda bir yanlış yönlendirme yapmak istemiyorum. Bunu bir siyasi amaçla kullanmak istemiyorum. Yani herkes kendi kararını kendisi alsın.

Rıdvan AKAR- Sayın Baykal, 10 Kasım tarihinde artık biz gazetecilerde ne diyeceğimizi şaşırdık ama Kürt açılımımı, demokratik açılım sürecimi, milli birlik projesi mi her neyse o…

Deniz BAYKAL- En güzeli PKK açılımı. Çünkü sözkonusu olan bunun bir PKK açılımı olmasıdır. Yani gerçeğinde şuana kadar ortaya çıkan manzarada bunu göstermiştir. PKK’yla bu iş kotarılmak isteniyor.

Rıdvan AKAR- Ben genel kabul gören Kürt açılımı ekseninde yorumlayım efendim. 10 Kasım tarihinin mecliste değiştirilmesi yönünde AKP’lilerle herhangi bir istişareniz oldu mu? Tarih konusu sabit mi şuanda?

Deniz BAYKAL- Öyle gözüküyor. AKP bu konuda kararı aldı. Hepimiz tepkilerimizi ifade ettik. Daha böyle bir özel günde herkesi derinden etkileyen böyle bir tartışmayı dayatmayın dedik. Ama öyle anlaşılıyor ki, ısrarlılar. Şuana kadar bir değişim işareti almadık. Grup yöneticisi arkadaşlarım sürekli bu konuları konuşuyorlar diğer gurup yöneticileriyle.

Rıdvan AKAR- 10 Kasım’da yapılacak olan görüşmelerde siz bir konuşma yapmayı düşünüyor musunuz?

Deniz BAYKAL- Henüz bir karar almadım. Bu Salı günkü konuşmayı görmek istiyorum. Yani eğer Salı günüde meclisin önüne diğer ilişki kurulan kuruluşlarla yapılan temaslarda olduğu gibi hiçbir içeriği olmayan, bir anlamı olmayan, ne yapacağını ifade etmeyen, genel umumi sözlerden ibaret, kamuoyuna yönlendirmeye çalışan, iyi niyet beyanları, temenniler, amacımız şudur falan biçiminde konuşmadan ibaret bir değerlendirme yapılırsa buna katkı yapmamız gerekmez diye düşünüyorum.

Rıdvan AKAR- Aslında oturumun kapalı olması halinde pakete ilişkin bir takım alt başlıkların sıralanabileceği, ancak oturumun açık olması nedeniyle hükümetin bundan kaçınabileceğine yönelik kimi yorumlar ve beklentiler sözkonusu.

Deniz BAYKAL- Yani Türkiye’de böyle bir konuyu halktan gizleyerek götürmenin ne imkanı var, ne de bunun bir anlamı var. Yani yapılması gereken şey herkesin çok yakından ilgilendiği bir konu. Yani bu konuda bir çözüm varda o çözümü millet meclisinde konuşmadan yapacağız. Yani ne yapacaksınız? Yani af çıkaracaksan da af meclise gelecek. Yani bir çözüm getireceksen o çözümün yasal bir boyutu belki olacak. O meclise gelecek. Onun dışında bakanlar kurulu kararıyla bir şey yapacaksan bakanlar kurulu kararı çıkacak resmi gazetede ilan edecek. Yani insanları böyle fark ettirmeden, saklayarak bu konuyu çözmek mümkün mü? Dürüstlük, samimiyet en geçerli politika. Çok açık bir şekilde söyleyeceksiniz.

Rıdvan AKAR- Sizin bu sürece ilişkin yaptığınız temel eleştirilerden bir tanesi sizin cümlelerinizle okuyacak olursam kafalarında bir şey var ama telaffuz edemiyorlar. Herhalde bu Türkiye’nin iç dinamiklerinin ötesinden kaynaklanan bir taleple ilgili olabilir diyorsunuz. İç dinamikler dışında bir başka konuşmanızda da Sayın Başbakanın Amerika seyahati öncesinde paketi hızlandırmak amacıyla 10 Kasım tarihinde bu amaçla kullandığını, dolayısıyla mesai yapılması gerektiğini düşündüğünü ifade ediyorsunuz. Buradan bu iç dinamikler ötesinde diye kasttınız Amerika mı? Yani bu sürecin Amerika tarafından yönlendirildiği kanısında mısınız?

Deniz BAYKAL- Böyle bir resmi hükümet düzeyinde, devletler arası ilişki çerçevesi içinde bir bağlantıdan söz etmek elbette sözkonusu olamaz. Çünkü resmi tavırlar, açıklamalar ortadadır. Bu konuda atılan adımlar ortadadır. Amerika’nın da bizim PKK’yla işbirliğimiz konusunda ciddi katkıları, destekleri olmuştur. O nedenle tam tersini söyler duruma girmek geçerli bir yaklaşım değildir. Ama bu konuyu Türkiye’nin kendi başına ele alıp götürmekte olduğunu söylemek gerçeklerden kopmak anlamına gelir. Çok açık bir şekilde hepimiz çok iyi biliyoruz ki pek çok uluslararası platform arkasında yer yer bazen resmi hükümetlerinde oldu. Mesela Norveç hükümetinin yer aldığını biliyoruz. Norveç hükümeti finanse ediyor. Bu meşhur o David Philips raporu böyle finanse ediliyor. O ısrarla belli bir takvim etrafında toplantılar yapılıyor. Yurtdışında toplantı yapılıyor. Türkiye’de yapıldı daha yeni. Bu toplantılarda ele alınan düşünceler var. Bu düşüncelerin özünde PKK’yla müzakereyi öneren bir yaklaşım var. O nedenle ben başlangıçta PKK açılımı diye söyledim. Böyle bir uluslararası yönlendirme gayreti var. İçeride Türkiye’nin kendi iç dinamikleriyle terör örgütünü meşrulaştırmayı, onu sahiplenmeyi, onu bir anlamda geçmişinden arındırıp bir kahraman olarak Türkiye’de kucaklamayı Türk toplumuna kabul ettirmek mümkün değil. Yani bu hiçbir şekilde işlerliği olan bir olay değil. Ama hükümetin o doğrultuda çalışmakta olduğunu görüyorum. Ve bunun herhalde Türkiye’nin kendi iç şartlarının dışında bir takım uluslararası etkilerden kaynaklanıyor olabileceğini elbette düşünmek çok doğal geliyor.

Rıdvan AKAR- Efendim şimdi sizin Mayıs ayında Cumhuriyet Halk Partisinin Kürt açılımı diye ifade edilen, kamuoyuna böyle yansıyan açıklamalarınız oldu. Bu açıklamalar ekseninde PKK’nın dağıldığı, dağdan indiği, bir daha teröre kalkışmayacağı ortaya çıkarsa elbette o zaman gerekli siyasi, insani ve hukuki adımlar atılır diyorsunuz. Süreç sizin tam arzu ettiğiniz gibi işlemiyor şu haliyle.

Deniz BAYKAL- Hiç.

Rıdvan AKAR- Yani PKK dağılmadı. Silahı bıraktığını da ifade etmedi. Ama bir açılım süreci başlatıldı. Açılım süreci Habur’dan…

Deniz BAYKAL- Biz başlatıyoruz. Yanlış o zaten. Yani benim o bahsettiğiniz değerlendirmemdeki temel mantık bu konuda bir açılımın, bir çözüm konusunda ciddi bir işbirliğinin temel koşulunun terörün bırakılması, silahlardan vazgeçilmesi, silahlı mücadele yönteminin kabul edilemez olduğunun inandırıcı bir biçimde ortaya konması. Ancak bu noktaya geldikten sonra açılımlar düşünülür, çözümler geliştirilebilir diyorum. Ve bu noktada elbette çok şey yapılabilir diyorum. Ama o noktada değiliz. O noktada olmadığımız halde o noktadaymışız gibi kabul ederek o yola girmek çok şaşkınca bir iş. Yani dünyada bu konuda çözüm arayan ülkelerin gerek İspanya, gerek İngiltere deneyimi bize çok açıkça göstermiştir ki hükümetler silahlı mücadeleyi inandırıcı, kesin, net bir şekilde açıkça da ifade ederek bırakmadan müzakere yoluna girmemişlerdir. Temas yoluna girmemişlerdir. Biz şimdi oraya geliyoruz. Daha bugün basında Kandil’den işte Öcalan’la eğer temas kurulmazsa…

Rıdvan AKAR- Biz yeniden silaha sarılırız.

Deniz BAYKAL- Hükümet hiç şüphe yok diye bir açıklama var. Yani böyle müzakere olur mu? Yani silah tehdidi altında müzakere götürüyoruz. Terör tehdidi altında müzakere. Yanlış olan bu. İşin temeli bu. Ve bu müzakereyi kimin elinde silah varsa onunla götürüyoruz.

Rıdvan AKAR- Sayın Baykal, şimdi öyle bir hükümetin durumuyla bir empati kurmaya çalışacak olursak hükümet bir açılım sürecine başladı. Ancak özellikle Habur’da yaşanan gösteriler sonrası bu sürece bir ara verilmesi ihtiyacı hasıl oldu ve şuanda bu ara dönemi yaşıyoruz. Ancak bir bisiklete binildi ve pedalda çevrilmek zorunda. Bir şeyler devrilecek aksi takdirde. Bu sürecin bu şekilde akamete uğraması sizi korkutmuyor mu efendim? Yani kanlı ve yeniden terör ortamının yaşanacağı bir Türkiye sizi korkutmuyor mu?

Deniz BAYKAL- Tabi korkutmaz olur mu? Elbette. Bakın şuanda bu yanlıştan dolayı Türkiye hangi büyük sıkıntıları yaşıyor, hangi bedelleri ödüyor, şuanda ödüyoruz. Toplum nasıl birbirinden kuşku duyar hale geldi, nasıl çatlamalar başladı. Nasıl toplumda ayrışmalar kendisini gösterdi. Yani ta öğrencilere kadar bu işler inmeye başladı. Çok tatsız bir manzara. Elbette. Niye buraya geliyoruz? Ha böyle geldik o zaman devam ediverelim. Terör tehdidi altında da müzakere edelim noktasına mı getirmek istiyorsunuz? Böyle bir şey olabilir mi? Bu kabul edilebilir mi? Bu yanlış. Yanlış o. O yanlışı göreceksiniz, o yanlıştan çıkacaksınız.

Rıdvan AKAR- Fakat geriye, yani her şeyi geriye alma da çok ciddi bir risk içermiyor mu? Yani bir süreç var, önünüzde sizin kaygılarınız var. Ama geriye doğru sürecin sarılması da başka kaygıları beraberinde getirmeyecek mi?

Deniz BAYKAL- Geriye doğru sarılma diye bir şey sözkonusu olmaz. Niye olacak? Yanlışı yapmayacaksınız. Yapmakta olduğunuz yanlışı göreceksiniz yanlışı yapmayacaksınız. Ama iyi niyetle doğru çözüm istikametinde gayret göstereceksiniz. O konuda neler yapılabileceğiyle ilgili benim gene o dönemlerde ısrarla üstünde durduğum politikalar var, çözümler var. Yapılması gereken şeyler var.

Bakın buradaki temel nokta şu; elinde silah olduğu sürece PKK’yla müzakere yapılmaz. Efendim müzakere yapmıyoruz falan. Bunlarla aldatmacalara da gerek yok. İşin gerçeğini görelim. Dolaylıda yapılmaz. Elinde terör olduğu sürece, elinde silah olduğu sürece terör tehdidini devam ettirdiği sürece onlarla temas kurmazsınız halkla temas kurarsınız. Halka yönelirsiniz. Halktaki kırgınlıkları, ayrıştırılmış olma duygusunu, onun altında yatan haklı olabilecek nedenleri yakalarsınız. Onları çözmeye yönelik politikalar uygularsınız.

Şimdi yani bu çerçevede bakın bölgede yaşayan Kürt kökenli insanlarımızın ezici çoğunluğu PKK terör örgütüne destek verme noktasında değildir. Yani başından beri öyledir. PKK kepenk kapatmayı dayattığı zaman oradaki insanlar tedirgin olur, rahatsız olur. Ama çaresizdirler boyun eğerler. Ama gönülleri onlarla beraber değil. Oradaki insanlar bir milli ayrışma arayışı içinde değildir. Bir ayrı siyasi yapılanma arayışı içinde değildir. Şiddeti ve terörü bu amaçlar için kullanmayı kabul etmiş değildir. Ama ne oluyor? Biz şimdi bu sorunla ilgili, bu konuyla ilgili PKK’yı muhatap almaya başladığımız zaman o bölgede yaşayan insanlar haklı olarak demek ki bunlarmış bizim adımıza konuşulacak insanlar diye teslim olmaya başlıyorlar. Yavaş yavaş onların etrafında toparlanmaya başlıyorlar. Bu açılım denilen politikanın, PKK’yı muhatap alan politikanın en büyük sakıncası bölgedeki PKK’ya mesafeli duran insanları çaresiz bırakmaktır, PKK’ya teslim etmektir. Bu süreç işlemeye başlamıştır. Vahim bir olay, yanlış bir iş.

Rıdvan AKAR- Yani burada, yani reel politik üzerinden yani mevcut bir durum var, bir açılım süreci başladı. 34 kişi indi, bir ara verildi. Ama Mahmur’dan çok büyük bir Türkiye’ye dönüş olabileceği konuşuluyor. Bununla ilgilide somut bir takım açıklamalar yapılmamış olmakla beraber Sayın İçişleri Bakanı 100 – 150 civarında yine silahı bırakan PKK’lının teslim olabileceği yönünde açıklamalar yaptı vs. Reel politik üzerinden konuşursak yapıcı bir muhalefet söylemiyle siz hükümete var olan geriye doğru dönüşün kanlı bir senaryo olabileceği öngörüsünden siz hükümete ne önerirsiniz bu saatten sonra?

Deniz BAYKAL- İşte söyledim. Bu açılımı bırakıp yeni bir yorum yapması ve PKK’yla teması kesmesi ve vatandaşına, bölgeye sahip çıkmasıdır. Öte yandan PKK’yı etkisizleştirecek, giderek zaten güçsüzleşmeye başladı, bir tecrit süreci işliyor. O süreci daha da geliştirecek uluslararası işbirliklerini geliştirmek, Irak’la, ABD’yle bir işbirliği, uzlaşma, temas arayışıyla bu konuyu çözme yaklaşımının yanlış olduğunu görmek, bölgeye sahip çıkmak, bölgenin insanlarına yönelik yapıcı, pozitif, önemli, büyük projeleri devreye koymak. Yani o bölgedeki işsizlik oranı zaten dünyanın ikinci en büyük işsizliği olan Türkiye ortalamasının çok üzerinde, olağanüstü yüksek bir işsizlik var ve bunu seyretmek mümkün mü? Yani terörle mücadele etmek işsizlikle mücadele etmektir o bölgede ve o bölgedeki işsizlikle mücadele etmeye Türkiye’nin imkanları elverişlidir. Yani oradaki çatışma için harcadığınız kaynakların bir kısmını buraya ayırırsanız çok şey yapabilirsiniz.

Rıdvan AKAR- Bir fon ayrıldığı söylenmişti. Bu yeniden yapılandırılması için. Henüz somut bir adım atılmadı.

Deniz BAYKAL- Hiç ciddi bir şey yok. Yani daha GAP projesi 30 yıldır aşağı yukarı aynı noktada duruyor.

Rıdvan AKAR- Sayın Baykal siz Sayın Başbakana açılımla ilgili bu istişare sürecinde 89 raporunu yolladınız. O rapora sahip çıkıyor partiniz. Raporda Kürt kimliğinin kabul edilerek kendisine Kürt kökenliyim diyen yurttaşlara bu kişiliklerini hayatın her alanında istedikleri gibi özgürce belirtme hakkına sahip olmaları olanağı sağlanacaktır diyorsunuz. Hayatın her alanından kastınız nedir efendim? Örneğin eğitimi de içeriyor mu?

Deniz BAYKAL- Ne demek hayatı. O Kürt olduğunu, eğitimde de elbet bende Kürt’üm diyecek. Ama ana dil meselesinde orada çok açık hükümler var. Yani oraya kaydırmaya gayret ediyorsanız…

Rıdvan AKAR- Bu çerçevede ana dil yasağıyla ilgili her türlü yasal düzenleme yürürlükten kaldırılacak, yurttaşların ana dillerinde serbestçe konuşabilmeleri, yazabilmeleri, öğretebilmeleri, bu dillerde değişik kültür etkinliğinde bulunmaları güvence altına alınacaktır.

Deniz BAYKAL- Tamam aynen böyle. Bunu söylemişiz. Onun kanun teklifini verdik.

Rıdvan AKAR- Bunun başka başka ekonomik ve kültürel ve toplumsal başka alt başlıkları da var.

Deniz BAYKAL- Yani bununla şuraya getirmek istiyorsanız açık konuşalım Rıdvan bey, ana dilde eğitim kapısını açıyor musun diyorsanız hayır açmıyorum. O raporda tek kelime yoktur o noktada. Ve o işin özüdür. İşte o Kürt kökenli insanları Türk toplumunun dışına itmek için planlanmış olan bir yöntemdir. O yöntemi uygulamaya koyduğunuz zaman ister üniversiteden başlayın, ister seçmelik ders diye başlayın. O yola girdiniz mi siz Kürt kökenli insanların artık bu bir parçası olduğumuz büyük Türkiye toplumunun bir unsur olmaktan onları çıkarmaya katkı veriyorsunuz demektir. O raporumuzda, 89 raporumuzda bu konunun tamamen bilincinde olarak, bu konularda çok duyarlı bir anlayış içinde tavır takınılmıştır. Kelime kelime inceleyenler bir açık aramışlardır, bulamamışlardır. O rapor herkesin ana dilini özgürce kullanma hakkına saygı gösterir. Bu olanağın tanınmasını öngörür. Ama bir eğitim dili olarak kullanılmasına kesinlikle göz yummaz.

Rıdvan AKAR- İzin vermez. Peki. Sevgili seyirciler gündemin rengi kısa bir aradan sonra devam edecek. Cumhuriyet Halk Partisi lideri Sayın Deniz Baykal’la irtica eylem planını, Cumhuriyet Halk Partisini ve erken seçimi konuşacağız.

Sevgili seyirciler gündemin renginde şimdi iltica eylem planını Sayın Deniz Baykal’la konuşacağız ama birinci bölümde Kürt açılımıyla ilgili son bir sorum kaldı. Ben onu size arz etmek istiyorum.

89 raporu reklam arasında da konuştuk oldukça tatmin edici bir rapor. Ancak Cumhuriyet Halk Partisinin oyları özellikle Güneydoğu Anadolu bölgesinde bir türlü istenen noktalara varmıyor. Diyarbakır’da 1.92, Siirt’te 3.38, Hakkari’de 3.52. Cumhuriyet Halk Partisi Güneydoğu seçmenine neden ulaşamıyor? Neden kendisini anlatamıyor?

Deniz BAYKAL- Valla bu Cumhuriyet Halk Partisiyle ilgili olduğu kadar bölgeye hakim olan siyaset kültürüyle de ilgili bir konu. Yani orada siyaset iki temel eksende şekillenmeye başladı. Birisi ırk ve kimlik ekseninde, onu siyasetin temel malzemesi olarak kabul eden bir anlayış ön plana çıktı. Siyaset onun için yapılır hale geldi. Birde din ekseninde. Bizim bu iki eksenle de ilgimiz yok. Biz sosyal demokrat bir parti olarak doğru olduğuna inandığımız düşünceleri söylüyoruz ve bunlara dayalı politika götürüyoruz. Umut ediyoruz ki bölgenin şartları bu iki eksende siyaset yapmanın uygun olmadığını, geçerli olmadığını herkese gösterecektir, kanıtlayacaktır ve o bölgedeki insanlarda Türkiye’nin diğer bölgelerindeki insanlar gibi farklı bir şekilde siyaset yapma noktasına geleceklerdir. O zaman daha etkili işbirlikleri, diyaloglar geliştireceğiz. Yani biz Türkiye’nin ulusal bütünlüğü temelinde siyaset yapıyoruz. Ayrıştırma temelinde değil ya da bir temel unsur olarak din temelinde değil. Bunu bölgede biliyor, bizde biliyoruz. Biz bunlardan bakıyoruz deyince saygıyla karşılıyoruz.

Rıdvan AKAR- İlticayla mücadele eylem planı diye tabir edilen belgeyle ilgili olarak yaşanan gelişmeler sonrasında Sayın Başbakan zanlıların yargıya teslim edilmesi yönünde bir çağrı yaptı. Sizde bu çağrıyı eleştirdiniz. Ancak sonra ortaya çıktı ki özellikle Albay Dursun Çiçek’le ilgili olarak henüz daha bir tebligat yapılmamış savcılıktan. Neden Sayın Başbakan böyle bir çağrı yapma ihtiyacı sizce hissetti? Genel Kurmay Başbakanlığa bağlı bir makam değil mi efendim?

Deniz BAYKAL- Benim bahsettiğiniz eleştirim zaten bu. Yani önce zanlıları teslim edin dedikten sonra bir çağrı yapılmadığı ortaya çıkmış değil. Başbakan çağrı yapılmadığını bilerek zanlıları teslim edin diyor. Vahim bir manzara tabi. Hiç tartışma götürmez, izah edilmesi imkansız. Çok garip, kabul edilemez bir dağınıklık tablosuyla karşı karşıyayız. Hiçbir şekilde izah etmek mümkün değil.

Rıdvan AKAR- Süreçle ilgili olarak siz ihbarcı konumunda olan subaya bir çağrı yaptınız. Dediniz ki ortaya çık, özellikle Cumhuriyet Halk Partisiyle ilgili suçlamalara yanıt ver. Biz de sizinle yargı önünde hesaplaşalım dediniz. Orada müstear adlarla yada rumuzlarla ifade edilen ki bir CHP’li olduğu ifade edilen isimler var. Bu isimlerle konuşma imkanınız oldu mu? İşte Cumhuriyet Halk Partililerin bu irticayla mücadele…

Deniz BAYKAL- Nerede ifade ediliyor müstear isimlerle?

Rıdvan AKAR- Taraf gazetesinde yer alan haber içerisinde yer aldı.

Deniz BAYKAL- Yani mektubu konuşuyoruz değil mi? Gazete yayınları…

Rıdvan AKAR- Ek mektubu konuşuyoruz.

Deniz BAYKAL- Mektubu konuşuyorsak mektupta öyle bir şey yok. Mektupta Cumhuriyet Halk Partisine yönelik bir suçlama var. Bu suçlama hiçbir şekilde kabul edilebilir değil ve o ihbar mektubunu yazan insanı aşan bir iş bu. Yani bu ihbar mektubu etrafında hangi amaçlara ulaşmak istedikleriyle ilgili ipuçları veren bir iş. Yani sen ne yapmaya çalışıyorsun. Eline bir belge geçti bu belgeyi mi resmi, yetkili makamlara sunuyorsun? Yoksa o belge etrafında bir siyasi kampanyamı açıyorsun? Bir siyasi suçlama kampanyası mı götürüyorsun? Yani onu götüreceksen çık ortaya açıkça götür. Hepimiz zaten siyasi tartışmaların içindeyiz. Sende söyleyeceğini söylersin, cevabını alırsın. Ama böyle gizli bir hukuki ihbar mekanizmasının bir parçası haline bunu getirmek. Bunun delili ne ortada? Yani neye dayanarak bunu söylüyorsun? Herkes böyle tek taraflı suçlamaları yapar. Bakın orada CNN’in programına kadar taşıdı adam suçlamasını. Var mı altında ciddi bir şey? Bir belgeye dayalı olarak mı söylüyor? Mühim değil söylerim, CNN’de, Rıdvan Akar’da bunu Genel Başkana sorar. Bu kendi başına yararlıdır diyor. Böyle bir sürece Türkiye’yi çekmeye çalışıyor. Bu bir iyi niyetli ülkenin hukuki düzenini sarsacak bir yanlışlıkla ilgili belge elde etmiş olan insanın sorumluluk duygusu içinde yetkili mercilere bunu aktarma çabasını aşan bir iş. Ortada büyük bir siyasi planlamanın olduğu, bir siyasi operasyonun yürütülmekte olduğu çok açık.

Rıdvan AKAR- Bir saptamanız var efendim. Diyorsunuz ki, ıslak imza tartışmasında diyorsunuz 4,5 ay bu şahıs, bu ihbarcı olan şahıs neden bekledi diyorsunuz ve bu 4,5 ayda bildiğiniz gibi bir gece yarısı baskınıyla bir kanun çıktı diyorsunuz. Sözünü ettiğiniz kanun bu TCK’nın 250. maddesi mi? Bu zaman dilimi içerisinde yani, bu bekleme döneminde bu kanunun çıkmasını mı bekledi sizce bu ihbarcı?

Deniz BAYKAL- Bu ihbarcı beklemedi. O ihbarcı, sen bir ihbarcı bu planlamayı yapıyor, bekliyor falan. Onu bekletenler bu kanunu çıkaranlar, hepsi ortak bir siyasi planlamanın içinde. Tablo bunu gösteriyor.

Rıdvan AKAR- TSK mensuplarının sivil yargıda yargılanmasına ilişkin eğer izleyicilerimiz için biraz daha açacak olursak yargılanmasına ilişkin işte darbe vs. cunta girişimlerinde bulunanların sivil yargı eliyle yargılanmasına ilişkin önce bir düzenleme yapıldı, ondan sonra ıslak imza diye ifade edilen belge ortaya çıkarıldı diyorsunuz.

Deniz BAYKAL- Yani demiyorum olaylar böyle. Ortada önce fotokopi olduğu anlaşılan bir belge üzerinden bir çalışma yapıldı. Bir süre sonra onun fotokopi olduğu anlaşılınca hukuki bir değer taşımadığı tespit edildi ve tartışma bitti. Aradan 4,5 ay geçti. 4,5 ay boyunca o orijinal belgeye 12 Haziran’da ulaştığını söyleyen kişi, mektubunda öyle yazıyor. Saat 4,5’ta sabahleyin. 4,5 ay boyunca hiçbir şey söylemedi. Durdu. O arada ne oldu 4,5 ayda? 4,5 ayda bir kanun çıktı. Yargılama merciini yeniden tanzim eden bir kanun çıktı. Yani şimdi bu 4,5 ay beklemeyi bu olaydan bağımsız olarak değerlendirmek, olayın akışı göz önünde tutulursa mümkün değil. Sonra ikinci bir şey oldu. Önce eldeki belge fotokopi midir, orijinal midir tartışması yapılırken şimdi baktık orijinal olduğu söylenen bir belge sunuldu. İki; o belge aynı zamanda bir ihbar mektubuyla yorumlandı, yaygınlaştırıldı, yeni hedefler ortaya kondu. CHP’de işte o hedeflerden birisi olarak ortaya kondu. Ve ayrıca al size bir ek belge diye bir başka belge eklendi. Yani anlaşılıyor ki bir merkez var. Bu merkez bir siyasi planlamanın içindedir. Yani iyi niyetli tek başına bir kişinin bir belge aldığı ve vicdani kanaatle ya olmaz böyle bir şey, ben buna alet olamam, bunun örtbas ettirilmesine izin veremem. Bunu savcılığa intikal ettireceğim diye harekete geçmiş olduğunu düşünmek artık giderek güçleşiyor. Zaten o ihbarı yapan kişi postaya attığını söylüyor. Postayla bunu göndermiş. Türkiye’de bu kadar tarihi önemi olan orijinal bir belgeyi kim yani hangi, bu riski kim alır Allah aşkına, nedir bu? Yani canım bunlar işin usulü, sen belgenin esasına gel. Canım belgenin esasına gelelim, ne gerekiyorsa yapalım, yapın. Ama bu belgenin kendisi kadar önemli bir farklı organizasyonun, bir siyasi kampın, bir siyasi hesaplaşma karargahının, bir suçlama merkezinin…

Rıdvan AKAR- Adres neresi efendim?

Deniz BAYKAL- Bir suçlama merkezinin müthiş imkanları da kullanarak faaliyet halinde olduğunu bize gösteriyor. Ben bunu görüyorum. Şimdi bunu görmemezlikten gelmek…

Rıdvan AKAR- Efendim bir açıklamanız var. Diyorsunuz ki demokrasiye iktidar kaynaklı bir tehditte sözkonusu diyorsunuz. Sadece bir cunta ya da askeri darbe değil, demokrasiye… sözünü ettiğiniz o mihrak, yani o karargah iktidar eksenli bir karargah mı?

Deniz BAYKAL- Yani o konuda iktidarın himayesi içinde olduğuna hiç kuşku yok. İktidarın aldığı kararlarla bu faaliyeti götürme imkanını buluyor. Başka türlü mümkün değil. Yani iktidar aaa hayretler içinde bunlar nereden çıktı deme konumunda değil. Kanunu kim çıkarıyor? İktidar çıkarıyor. 4,5 kim bekliyor? Bu bekliyor. E bu karargahla bunun kopuk olduğunu düşünmek mümkün mü? Kaldı ki…

Rıdvan AKAR- Sizde bu tehdidin bir parçası mısınız efendim? Yani tehdide maruz kalanlardan birimisiniz? Örneğin siz telefonlarınızın dinlendiğini vs. böyle bir…

Deniz BAYKAL- Böyle bir algılamam yok. İşi şahsi görmüyorum. Hiç o işle meşgul değilim. 70 bin insanın telefonu dinleniyor. Bu yanlıştır. Telefon dinleme Başbakanın şahsına bağlı olarak kurulmuştur. Bir şantaj sistemi haline dönüştürülmüştür. Yığınla işte telefon kayıtları ortalığa dökülmüştür. Ergenekon davası kendi başına Türkiye’deki bir tartışmalı yargılama sürecidir. Türkiye’deki demokratik hukuk devleti anlayışını temelinden sarsan bir uygulamadır. Kapsamlı bir yıldırma operasyonudur ve bu yürütülmektedir. Sizin bir parçası olduğunuz grubunuza yönelik uygulama bunun bir parçasıdır.

Rıdvan AKAR- Son 3 dakikam kaldı çok kısa kısa birkaç sorum var onları size arz edebilir miyim? Eğer sizde aynı kısalıkta yanıt verecek olursanız. Bugün Sayın Ecevit’in ölümünün 3. yıldönümü. Ne söylemek istersiniz Sayın Ecevit’le ilgili olarak? Ve dediğim gibi kısa kısa rica edeceğim. Birkaç sorum daha var.

Deniz BAYKAL- Tabi Ecevit çok kendine özgü bir insan. Çok değerli bir aydın, çok duyarlı, çok kültür, sanat, edebiyat, şiir, resim alanlarında gerçekten saygıdeğer birikimi olan bir önemli insan. Ve bu kimliğiyle de siyasete bir sorumluluk duygusu içinde girmiş 1957 yılında ve Cumhuriyet Halk Partisinin de 3. Genel Başkanı olarak önemli hizmetler yapmış bir insan. Kıbrıs Harekatında, daha sonraki pek çok konuda, işte ülkenin ulusal onurunu, saygınlığını, kimliğini ayakta tutmuş ahlaklı ve dürüst yaşamayı kişisel olarak, çevresindekiler için bir şey söylemek mümkün olmayabilir belki zaman zaman. Ama kendisi bakımından çok onurlu, çok ahlaklı, örnek, saygın bir siyaset adamı. Yani ben şahsen ve Cumhuriyet Halk Partisi Sayın Ecevit’le bir yol arkadaşlığı yaptık yaşamımızın önemli dönemlerinde. Bunu hep saygıyla, onurla ben yaşatıyorum gönlümde. Allah rahmet eylesin.

Rıdvan AKAR- Efendim bir başka sorum bu genetiği değiştirilmiş organizmalarla ilgili. Bir yönetmelikle hükümet farklı bir açılım sundu. Bu yönetmeliğin değiştirilmesi yönünde bunu meclise taşımayı düşünüyor musunuz?

Deniz BAYKAL- Elbette. Yani önce mahkemeye taşıyacağız. Bu konuyu da tabi meclise taşıyacağız. Çünkü yani tartışmanın artık göstermiştir ki bu GDO işini böyle bir yönetmeliğe taşıtmak mümkün değildir. GDO işi çok büyük bir iştir. Bunu böyle bir ayaküstü hazırlanmış bir yönetmelikle çözmek mümkün değildir. Türkiye’de uzun süre zaten bir biyo güvenlikle ilgili bir yasa ihtiyacı var idi. Onu çözmek için bir gayret gösterilirken şimdi buraya geçiyoruz. Yani isterseniz siz sorularınızı tekrar edin. Böylece programı değerlendirmiş oluruz.

Rıdvan AKAR- Efendim çok teşekkür ediyoruz. Şimdi kısa bir ara vereceğiz, kısa bir aradan sonra yine birlikte olacağız.

Sevgili seyirciler gündemin renginde Cumhuriyet Halk Partisi lideri Deniz Baykal’a son sorumuzu soracağız. Efendim 2010 için bir erken seçim beklentiniz var mı? Öngörünüz nedir?

Deniz BAYKAL- Hayır bir erken seçim beklentim yok. Bazı çevreler böyle bir bekleyiş içinde gözüküyorlar. Ama öyle anlaşılıyor ki giderek iktidarın erken seçimi göze alma şansı kaybolmuş durumdadır.

Rıdvan AKAR- Açılım nedeniyle.

Deniz BAYKAL- Ekonomik kriz, işsizlik, sosyal sorunlar, yaşanan skandallar, bu GDO’sundan tutunuzda aşı meselesine kadar her alanda yaşanan tutarsızlıklar iktidarı artık bir seçimi göze alma noktasından hızla uzaklaştırmıştır.

Rıdvan AKAR- Sayın Baykal, gündemin rengine katıldığınız için çok teşekkür ediyorum. Sevgili seyirciler gündemin renginden bu haftalıkta bu kadar. Pazartesi günü gündemin rengi hayatın başka renkleriyle yine karşınızda olacak. Hoşçakalın.

TARİHTE HANGİ ORDU TEK BİR KURŞUN ATILMADAN BU KADAR YIPRANDI?

2009-10-29T17:54:00.000+02:00

Akşam yazarı Serdar Akinan, ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’ belgesinin ıslak imzalı halinin ortaya çıktığı ve Genelkurmay’da görevli bir subayın ‘ihbar’ mektubu iddialarıyla ilgili bir yazı kaleme aldı.

Akinan yazısında, son yıllarda Cumhuriyet’e ve TSK’ya yapılan saldırıları da esas aldı ve ‘Bu plan tutmaz’ dedi.

İşte Serdar Akinan’ın “Amacınız Ne?” başlıklı yazısı:

“Kirinden kararmış bir tuhaf resim ortada...

Türkiye'de derin ve kalıcı ayrışmalara yol açan; bizi inşa eden tüm kavramları eğip büken, temel kurumları açıkça yıpratan bir kollektif var.

Bu kolektifin kendi içinde ve dışında ittifakları var: Son derece kirli ve karanlık olduklarını düşünüyorum.

Cumhuriyet'i iptal ediyorlar.

Amerikan planları hiç bu kadar konuşulur hale gelmemişti.

Halkımız öfke ve şaşkınlık içinde.

Belli çevreler bin yıllık ayarlarımızla şuursuzca oynuyorlar.

Aynı yerde hizalanma kaygısıyla 'Allah'a küfür edildiğinde' susan 'omurgalı' muhafazakar aydınlarımız bir köşede...

Komplekslerini aşmak için bu topraklarda bizi bir arada tutan tüm değer ve kurumlara küfür etmeyi 'kimlik inşası' sayan 'liberal faşistler'i bir diğer köşede.

Bu ittifakın başından beri bir numaralı hedefi neresi oldu?

Türk Silahlı Kuvvetleri...

Türk Silahlı Kuvvetleri'ne bakalım.

Tarihte hangi ordu tek bir kurşun atılmadan bu kadar yıpranmıştır?

Yakın tarihimizdeki sicillerine bakalım.

28 Şubat... E-Muhtıra... Şimdi 'kağıt parçası'...

Ne amaçlandığına değil sonuçlarına bakalım.

Her biri milattır ve dövünülen ne varsa temel gerekçesidir.

Gerçeği, sadece gerçeği konuşmalıyız.

Halkımız insanlığına ve hukuka; 'devlet' fikrine ne pahasına olursa olsun sahip çıkacaktır. Biliyoruz...

Yeri gelmişken, safımı ilan edeyim.

Ergenekon'dan sonra böylesi bir eylem planını ancak geri zekalılar hazırlar.

İhbarcı subayın (ki bir başka gerilim anında-aaa kuşa bakın-demek için onun da kimliğiyle ortaya çıkacağına eminim) hazırladığı ve postaya verdiği öne sürülen metnin; sunum, muhteva ve zamanlama açısından mükemmel bir mühendislik çalışması olduğuna inanıyorum.

Yalnız bu mükemmel kurguyu yapan ve ellerini çırparak ortada dolaşanlara bir çift lafım var.

Devrim mi istiyorsunuz? Olduğunu ve veya olacağını... Öncelikle 'beceriksiz ve faşist' ordunun ortadan kalkacağını,'Batı' normlarında bir demokrasinin kurulacağını bunun da hazirun tarafından yapılacağını mı düşünüyorsunuz?

Bu cumhuriyeti mi yıkacaksınız?

'2.Cumhuriyet kuruldu' naraları mı atıyorsunuz?

Sersemler!...

Devrim ya vardır ya yoktur.

'Devrimsi' devrimlerle ne olur?

Uzağa gitmeyin. Rusya’da Yeltsin dönemini hatırlayın.

Doğu Bloku ülkelerine bakın...

Ne oldu?

O 'devrimsi'lerden ne çıktı?

Çok daha milliyetçi, çok daha otoriter yapılar.

28 Şubat'tan sonra olan biteni sessiz ve yavaş bir devrim olarak okuyanlar...

Türkiye'nin giderek demokratikleştiğini savunuyorsunuz.

Hayır, bu ülke fazlasıyla otoriter bir yapıya evrildi.

Bu plan tutmaz. Tutmayacağına eminim.”

CUMHURİYET’İN TEMELİNDEKİ İKİ SORUNUN CEVABI

2009-10-29T17:48:00.000+02:00

Bugün…

Biz, bu ülkenin yurtseverleri bugün Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş yıldönümünü, en büyük bayramımızı buruk kutluyoruz. Türkiye siyasal dinamikleri ve iç dinamikleriyle kuşatılmış bir görüntü sergiliyor. Ülkenin siyasal dinamikleri; cumhurbaşkanlığı makamı, yasama ve yürütme erkleri laik cumhuriyeti savunmak konusunda hiç güven vermiyorlar. Toplum giderek ulus kimliğinden uzaklaştırılarak ümmetleşmeye sürükleniyor, alabildiğine dinselleştiriliyor, muhafazakârlaştırılıyor. Aklın, bilginin yerini hurafeler alıyor, kahve ağzı söylemler ve eğitimsiz kadınların kabul günü üslupları yaygınlaşıyor. İnsan kumaşı çürüdükçe çürüyor.

İç dinamikler de olumlu sinyaller vermiyor. Ordu, yargı, üniversiteler ve aydınlar -genel anlamda- pek de iyi bir sınavdan geçmiyorlar.…Ordunun yüksek komuta konseyi, bu Hükümet’le son derece olumlu ilişkiler içinde bulunuyor. Ancak unutmamak gerekir, yüksek komuta kademeleri bütün bir Türk ordusu demek değildir… Üniversitelerde; YÖK yönetimi, Üniversitelerarası Kurul ve Rektörlükler muhafazakâr kadrolarca dolduruluyor. Burada da aynı şeyi yinelemek gerekiyor. Bunlar da üniversitelerin bütünü anlamına gelmiyor… Yüksek yargı organlarının da durumu pek parlak sayılmaz. Laiklik karşıtı eylemlerin odağı durumuna geldiğini onayladıkları bir siyasal partiye yalnızca para cezası vermekle yetiniyorlar. Ne var ki bu kurumlar da Türkiye’nin bütün hukukçularını temsil etmiyorlar… İç dinamiklerin bir başka çok önemli bölümünü oluşturan, ‘demokratik Türkiye aydını’nın durumu ise tek kelimeyle, ‘felaket’. Molla demokratlara yanaşıp ikbal bekliyorlar, AB fonlarından nemalanıyorlar, sermayenin kucağından kalkmıyorlar, Batılı efendilerin ve feodalitenin hizmetkârlığını yapan eli kanlı terör örgütüne kol kanat geriyorlar, ondan sonra da ilerici, hatta bir bölümü ‘solcu’ olduklarını iddia edebiliyorlar. Ne var ki ülke aydını da bunlarla sınırlı değil; bu ülkeyi, ülke bütünlüğünü, ulus kimliğini, laik cumhuriyeti savunabilmek için ağır bedeller ödeyen gerçek aydınların –henüz- tükenmediği açıkça görülüyor.

Ayrıca ülkenin öylesine güçlü bir potansiyeli, tarihsel birikiminden kaynaklanan öyle bir direniş bilinci var ki -her şeye karşın- kendini savunabiliyor. On yıllardır dış dinamiklerin desteğiyle mücadele sürdüren ayrılıkçı hareket, ABD’nin güç yitirme süreciyle birlikte tasfiye dönemini yaşıyor. Dün okyanus ötesi efendinin talimatıyla dağa çıkanlar, yine onun buyruğuyla düze inmeye hazırlanıyorlar ve Türkiye karşısında eğiliyorlar… Yani bütün olumsuzluklara karşın, yaşanan dönemsel gerçek/konjonktür Türkiye’ye çok önemli olanaklar sunuyor, sorunların çözüm önerilerini kendi bünyesinde barındırıyor.

Bu koşullarda kutladığımız en büyük bayramımıza ilişkin iki önemli konuyu bugün tartışmakta yarar var. Bunlar iki soru aslında. Soruların ilki, ‘Atatürk neden demokratik cumhuriyeti kurmadı?’ Bu soruyu daha çok Türkiye liberalleri soruyor… İkincisi ise ‘O dönemde niçin sosyalizme geçilmedi?’ Bu soru da zaman zaman soruluyor.

Dünyanın en demokratik ülkesi: Türkiye Cumhuriyeti

İlk sorunun tek cümleyle yanıtı şu: 1920’lerin ve 1930’ların Türkiyesi dünyanın en demokratik cumhuriyetiydi. Aksini kimse aklının köşesinden bile geçirmemelidir. Daha önceki yazılarımdaki bilgileri ve düşüncelerimin bir bölümünü burada -zorunlu olarak- yinelemek durumundayım. Bir cumhuriyet öncelikle bölünmez bir vatan üzerinde ve ümmet düzeyini aşmış, ulus aşamasına ulaşmış bir toplum tarafından oluşturulur. Burada bölünmez bir vatan dendiğinde, önemli bir tartışma konusuna değinmek gerekiyor. Kemal Paşa, Kurtuluş Savaşı döneminde Kürt etnik topluluğunun da mücadelede yerini alması için, ortak bir devlet yapısından, federasyon düşüncesinden söz etmiştir, bu doğru. Ne var ki devletin kurulmasının, cumhuriyetin ilanından bir süre sonra, 1925’te İngiliz kışkırtmasıyla şeriatçı-ayrılıkçı ortaklığı çok büyük çaplı. Şeyh Sait isyanı yaşanmıştı. Lozan Görüşmeleri’nin ilk bölümü Musul’un hangi ülke sınırları içinde kalacağı konusu aydınlığa kavuşmadığı için yarıda kalmıştı. Musul’un Misak-ı Milli sınırları içinde olmasına karşın, çok genç cumhuriyetin bu sorunu çözümleyememesi nedensiz değildi. Koskoca bir dünya savaşının iki temel nedeni vardı. İlki emperyalistler arasındaki pazar paylaşım kavgası, diğeri ise Osmanlı’nın petrol bölgelerinin ele geçirilmesiydi. Türkiye o dönemde herhangi bir biçimde güneye bir askeri harekât düzenleseydi, bütün Batılı galip devletleri karşısında bulacaktı. Tarihimiz cumhuriyetin başlangıç döneminde tam yirmi sekiz irili ufaklı Kürt başkaldırısına tanık olmuştu. Bunların büyük çogunluğunda emperyalizmin parmağı vardı. Aslında Türkiye’ye yollanan ileti açıktı. “Siz Kerkük-Musul’da haklarınızı aramaya kalkışırsanız, Sivas’ın doğusu tehlikeye girer” denmekteydi. Hiçbir devlet ve ulus parçalanmak için inşa edilemezdi. Bölge insanları bu süreçte -ne yazık ki- kötü bir sınav vermiş, pek çok kez emperyalizmin oyununa gelmişlerdi. Esasen Güneydoğu feodal yapısı ve dış dinamiklerin kirli emelleri nedeniyle çok kritik bir coğrafyaydı ve emperyalizmin hedef tahtasındaydı. Durum böyleyken federatif ya da konfederatif bir yönetim biçimi parçalanmayı kaçınılmaz hâle getirebilirdi. Örneğin II.Dünya Savaşı sonrası onurlu bir anti-faşist direniş sonucu kurulan Yugoslavya, zorunlu nedenlerden dolayı federal bir cumhuriyet olarak inşa edilmişti. Atatürk gibi bir başka büyük önder olan Tito’nun yönetiminde ve sosyalizmin barışçı şemsiyesi altında kırk beş yılı aşkın bir süre barış ve esenlik içinde yaşayan bu güzel ülke, Berlin Duvarı’nın yıkılışı sonrasında bütünlüğünü koruyamamış, emperyalizmin karanlık tezgâhlarıyla parçalanıp yitmişti. Oysa Türkiye, kararlı olduğu dönemde, 1991-1999 yılları arasında ayrılıkçı hareketi hemen hemen sonlandırmıştı. Sonra tekrar yapay biçimde yükselen ayrılıkçı terör hareketi, -yukarıda belirttiğin üzere- yeniden bitme noktasına hızla ilerliyor. Özetlemek gerekirse, üniter yapısı -bir anlamda- Türkiye’nin emniyet subapı olmuştu.

Ulusun inşası konusunda cumhuriyet yönetimin tavrı son derece açıktır. Fransız sosyologu Renan’dan esinlenen Atatürk’ün ulus anlayışı, döneminin en uygar ve en insancıl ulus anlayışıdır. Yurt ve kültür temelli bir anlayıştır bu. Yaratılmaya çalışılan, hem Asya’dan gelen Türk kimliğini ve kültürünü sahiplenen hem de Anadolu’nun geçmiş bütün kültür ve uygarlıklarını kucaklayan bir ulus ve ulusalcılıktır. Bunun böyle olması son derece doğaldır. Dönemin Türkiyesi ‘Yurtta barış, dünyada barış’ ilkesini benimseyen, benimsemek zorunda olan bir ülkedir. Güvenliğini sağlayabilmek için barışa ihtiyacı vardır. Gerçek yüzünü çok iyi tanıdığı Batı emperyalizmine direnebilmek için 1934’te Yunanistan ve Yugoslavya ile Balkan Antantı’nı; 1937‘de ise İran, Irak ve Afganistan’la Sadabat Paktı’nı kurmuştur. Sosyalist Sovyetler Birliği, yine Batı’ya karşı en güvenilir müttefiki durumundadır o yıllarda. Öznel koşulları ve genel politikaları bu olan bir ülkenin ulus anlayışı da insan sevgisine dayalı olacaktı elbette. Aynı dönemde ileri teknoloji ürünü endüstriyel üretimlerine hammadde deposu ve pazar bulamayan, bu nedenle çok büyük bir ekonomik tıkanmayı yaşayan Almanya ve İtalya, bu bunalımlarını aşabilmek için bütün dünyaya saldırma hazırlıkları içindeydiler. Ulus birliklerini İngiliz, Fransızlardan sonra kurup, emperyal yarışta geri kalmalarının bedelini bütün dünyaya ödetmek konusunda kesin kararlıydılar. Dolayısıyla saldırgan ekonomik talepleri, ulus anlayışlarını belirlemekteydi. Chamberlain ve Gobineau’nun köken temelli ırkçı milliyetçiliğini benimsemişlerdi. Kendi ırkları en üstün insanlardan oluşuyordu, ‘ötekiler’ ise ezilmesi gereken ikinci-üçüncü sınıf insan topluluklarıydı. İşte 1920 ve 1930’ların Türkiyesi ile faşist İtalya’nın ve Nazi Almanyası’nın ulus anlayışları buydu. Uygar ve muhafazakâr-liberal İngiltere ve Fransa ise İspanya iç savaşında dünyanın en önde gelen canilerinden faşist Franko’yu ve kralcıları desteklerken, cumhuriyetçilerin ve sosyalistlerin katledilmelerine katkı sağlıyorlardı. Aynı marifetlerini Portekiz’de de göstermiş, su katılmamış bir faşist olan Salazar’a destek vermekten geri durmamışlardı. Onların ulus ve demokrasi anlayışları da buydu işte. Almanya ve İtalya ile İngiltere ve Fransa arasındaki fark, pazar sahibi olup olmamaktan ibaretti. Yani -aslında- kapitalizm ile faşizm arasındaki ayrım çizgisi, tarihin kavşak noktalarında kıl kadar incelebiliyordu. Zaten İngiltere Başbakanı Churchill, İtalya’nın yaşadığı ekonomik sıkıntıyı İngiltere’nin de hissetmesi durumunda aynı gelişmelerin ülkesinde de gerçekleşebileceğini dile getirmişti.

Cumhuriyet yönetimi cumhuriyet değerlerini harekete geçirebilmek için çok zorlu bir mücadele vermişti. Ahmet Taner Kışlalı’nın tanımlamasıyla CHP’nin altı okunun üçü Fransız Devrimi’nin kazanımlarını simgelemektedir. Bunlar cumhuriyetçilik, laiklik ve yayılmacı amaçlar taşımayan bir milliyetçiliktir… Cumhuriyet oku –gerçekte- devrimin bütün ilkelerini sahiplenmektedir. İnanç temeline dayalı, dinsel bir tarım toplumunda bir monarkın kulu olan insan yığınlarından, Cumhuriyet Aydınlanması değerlerini benimsemiş özgür ve onurlu yurttaşlara; düşünen, sorgulayan birey insanlara ulaşmak temel amaçtı. Bu insan topluluğundan meydana gelen ulusun inşası cumhuriyetin en öncelikli beklentisiydi… Laiklik ise Batı’nın yüzyıllar süren zorlu ve kanlı mücadelesi sonunda Katolik Kilisesi’nden, feodal aristokratlardan ve sonra da saray aristokrasisinden söke söke aldığı bir haktı. Dinin bütünüyle siyasal alandan çekilmesi ve sosyal gelişmeyi engelleyen bir unsur olarak etkisizleştirilmesi anlamına gelen laiklik, Türkiye’de çeşitli yasaların çıkarılmasıyla hayata aktarılmıştır. Cumhuriyetin İlanı’ndan da önce 1922‘de saltanatın kaldırılması, 1924‘te hilafetin tasfiyesi ve Tevhid-i Tedrisat Kanunu’nun (Öğretim Birliği Yasası) çıkarılması, 1925‘te ise tekke ve zaviyelerin kapatılması bu yasal düzenlemelerin en önemlileridir. Şimdilerde, laiklikle sorunu olanlar, laikliğin din ve vicdan özgürlüğü olduğunu, Fransa’daki katı laiklik anlayışına karşı İngiltere’nin hoşgörülü sekülarizminin benimsenmesi gerektiği öne sürüyorlar. Kimse şunu aklından çıkarmamalıdır. İngitere’de de Fransa ve Kıta Avrupası’nda da teokratik devlet özlemi içinde bulunanların iktidara yürümeleri -asla- mümkün değildir. Herhangi bir kavramın ortaya çıkmasından önce o kavramı yaratan tarihsel sürecin bilinmesi gerekiyor. Avrupa tarihi birazcık dikkatle incelenirse laikliğin hangi çok zorlu ve kanlı süreçler sonrasında ortaya çıktığı görülür. Bugünkü hoşgörünün temelinde, sistemin -artık- olağanüstü güçlü, karşıtların ise çok zayıf olmaları yatmaktadır. Aslında Türkiye’de sorun, bunu savunanların bilgi eksikliğinden ziyade, gerçekleri kendi istedikleri yönde çarpıtmalarından çıkıyor… Türkiye’de ulusun ve ulusalcılığın oluşumunda yukarıda belirttiğim ilkeler temel alınmıştı. Bu arada gündeme yeniden taşınan bir tartışmaya değineceğim. Türklük ve Türkiyelilik kavramları üzerinde duruluyor şu sıralar. Atatürk’ün ulusalcılık anlayışında Türk adı bir etnik grubun adı olarak değil, pek çok etnik topluluğun yaşadığı bir ülkede bütün bu unsurları kucaklayacak bir üst kimliğin adı olarak değer kazanmıştı. Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti’nde bu ülkeye yurttaşlık bağı ile bağlanan herkesin Türk yurttaşı olduğu gerçeği kabullenilmişti. Bu arada etnik alt kimlikleriyle insanların kendilerini tanımlamarı –ayrılık istekleri gündeme gelmedikçe- pek fazla sorun yaratmamıştı. Bununla birlikte ülkede Türkçe konuşan çok büyük bir etnik topluluk da mevcuttu. Alt kimliklerin bu topluluğun adıyla değil de yaşadıkları coğrafyanın; Anadolu’nun ya da Türkiye’nin adıyla anılmaları –aslında- çok da büyük sorunlar yaratmayabilirdi. Sorun Türkiye’nin Batı tarafından parçalanmak üzere -yadsınamayacak biçimde- hedef tahtasına yatırılmasının iyice afişe olmasından kaynaklanmaktaydı. Asla şoven ve emperyal amaçlar taşımayan bir yurt sevgisine sahip olan herkesin büyük tedirginlik duyduğu bir dönemde bu sorunun serinkanlılıkla tartışılması -hayli- güçtü. Hele bir Fransız’ın Fransa’ya, bir Alman’ın Almanya’ya, İngiliz’in İngiltere’ye bağlı olduğu kadar kendi ülkesine bağlı, ülke bütünlüğüne saygılı insanların acımasızca şoven, hatta faşist olarak tanımlanabildikleri bir ortamda bu tartışmayı sürdürmek -neredeyse-olanaksızdı. Ancak sorun bir adlandırma sorununa indirgenecek kadar basit de değildi. Ulusu parçalayıp, ümmet düzeyine indirebilmek için elinden geleni yapanların giderek güçlendiği bir ülkede yurtseverlerin duyarlıklarının da anlayışla karşılanması gerekiyor aslında… Son olarak yerel -etnik- cemaat hukuku anlayışlarına karşı evrensel ve uygar bir hukuk düzeni ile o hukukun yasama ve yürütmenin üzerinde olması, yani hukukun üstünlüğü ilkesi de bir başka temel cumhuriyet değeriydi.

Geçen yazılarımda da belirttiğim üzere, bunlar cumhuriyetin altyapısını oluşturmaktadır. Bu değerlerin herhangi biriyle kavgalı olan insanın demokrat olması -esasen- mümkün değildir. O nedenle cumhuriyet değerlerinin tam anlamıyla kök salmadığı, bunun yanı sıra ekonomik gelişmenin sağlanmadığı bir ülkede demokrasinin ve onun ülküleri olan eşitlik, özgürlük, kardeşliğin tesisi mümkün değildir. Cumhuriyet yöneticileri cumhuriyet değerlerini gergef gergef işlerlerken aynı zamanda demokrasinin alt yapısını hazırlamaktaydılar. Bu arada -her şeye karşın- 1925 ve 1930‘da iki kez çok partili düzene geçiş deneyleri yaşanmış, ancak her ikisinde de şeriatçıların bu partileri ele geçirmeye başlaması üzerine, bu tasarım ertelenmek zorunda kalmıştı. Çünkü demokrasinin olanaklarından yararlanarak cumhuriyeti yıkmak isteyenlere izin verilemez.

Israrla ve altını çizerek bir kez daha belirtiyorum, o yılların Türkiyesi dünyanın en demokratik ülkesi, inşa etmekte olduğu ulusu ise en insancıl ve en çağdaş ulusuydu. Bunu kanıtlayan bir de örnek vermek istiyorum. Almanya’da Yahudi soykırımı başladığında ülkeyi terk eden Yahudi bilim insanlarının büyük çoğunluğu Amerika’ya giderlerken, 190 tanesi de -bir başka ülkeye değil- Türkiye’ye gelmiş, uzun yıllar üniversitelerimizde değerli hizmetler vermişlerdi.

Sosyalizm ve Türkiye

Yine Ahmet Taner Kışlalı’ya göre CHP’nin diğer üç oku ise Sovyetler birliği Ekim Devrimi’nin izlerini taşımaktadır. Bunlar devrimcilik, halkçılık ve devletçiliktir. Atatürk Dönemi’ni en genel biçimiyle iki başlık hâlinde değerlendirebiliriz. 1923’teki I.İzmir İktisat Kongresi’nden 1930’daki II.İzmir İktisat Kongresi’ne kadar uzanan zaman dilimi -genel anlamda- Atatürk’ün liberal düşüncelerinin uygulama dönemidir. Bu zaman diliminde Batı tipi bir burjuvazi yaratılarak, onun atılımcı ve yaratıcı karakterinden yararlanmak amaçlanmıştır. Ancak daha başlangıçtan, XIX. yüzyılın ortalarından itibaren komprador özellikler taşıyan, cılız Türkiye ticaret burjuvazisi ile bu işlerin olmayacağı, kalkınmanın gerçekleşmeyeceği görülmüştür.

1929-1930 yılları Türkiye’de önemli bir dönüm noktasıdır. 1929 Dünya İktisadi Bunalımı, kapitalizm için tarihin en büyük yıkımı olmuş, dünya, insanlık tarihinin en kanlı hesaplaşması hazırlığına girişmiştir. Aynı yıl, Türkiye’nin Kurtuluş Savaşı’nın zor günlerinde İngilizlerle yapmak zorunda kaldığı gümrük duvarları indirimi anlaşmasının sona erdiği zaman dilimidir. Hem Batı’nın Türkiye’yle uğraşacak hâlinin kalmaması hem gümrük duvarlarının yükseltilmesi hem de geçen yedi-sekiz yıllık sürede belli bir sermaye birikiminin sağlanmış olması Türkiye’ye geniş olanaklar sunmuştur. Dönemin yöneticileri bir imparatorluğun çöküşü ve bir dünya savaşı ateşlerinde edindikleri bilgileriyle iki noktayı çok iyi öğrenmişlerdi. Birincisi ödeyemeyecekleri ölçüde borç ve kredi almayacaklardı, ikincisi sanayileşerek, yani fabrikayı kurarak kalkınacaklardı. 1930 II.İzmir İktisat Kongresi sonrası politikaları tipik bir üçüncü dünya solu politikalarıdır. Arka arkaya gübre, şeker, çimento, dokuma ve en önemlisi demir-çelik fabrikaları kurularak ileri teknoloji üretiminin bir adım ötesine yaklaşmışlardı. Burada Wallerstein, Balibar gibi Batılı siyasetbilimciler, Batı’nın Türkiye’nin ikincil endüstriler kurmasına kendisinin izin verdiğini, uluslararası ekonomik işbirliğinin bunu gerektirdiğini, her şeyin Batı’nın gözetiminde gerçekleştiğini öne sürüyor ve düpedüz yalan söylüyorlar. Yaptıkları bütün bu gelişmelerin kendi inisiyatifleri doğrultusunda gerçekleştiği yalanını söylemekten, -amiyane tabirle- kuyruğu dik tutmaya çalışmaktan başka bir şey değildir. Bu konuya daha sonra değiniriz… İşte bu koşullarda Atatürk’ün II.İzmir Kongresi sonrası Sovyetler Birliği'ni örnek alarak gerçekleştirdiği kamucu-devletçi kalkınma anlayışından yola çıkarak, neden sosyalizme geçilmediği sorusu yöneltiliyor.

Önce şunu belirtelim, ucuz hammadde deposu ve pazar konumundan kurtulmak amacıyla uygulanan politikalar -adı konmasa da- tipik sol politikalardır, ancak sosyalizme geçişin somut koşulları yoktur. Batı ülkelerindeki öncelikle, emek-sermaye çelişkisinin yerini çevre ülkelerde ‘zalim milletler-mazlum milletler’ çatışmasının aldığının farkına varmışlardır. Ama yeterli sanayileşme olmadığı için burjuvazinin de işçi sınıfının da bulunmadığı bir ülkede sosyalizm nasıl kurulacaktır?... Şimdi, ‘Dünyanın hangi gelişmiş endüstriyel toplumunda, somut koşulların olgunlaştığı yerde sosyalist devrim gerçekleşti ki?’ sorularını duyar gibi oluyorum… Son derece doğru, dünyanın bütün coğrafyalarında sosyalist devrimler az gelişmiş ülkelerde gerçekleşmişti. Ancak bütün bu ülkelerde dönemsel özel koşullar, yani konjonktür belirleyici olmuştu. 1920’lerin, 1930’ların dünyasında Türkiye’de iç ve dış koşullar böylesi bir devrim için hiç uygun değildi. Pek çok şeyi başarabilen genç cumhuriyet, en güçlü toplumsal katman olan feodaliteyi alt edememiş, toprak reformunu yaparak ayrılıkçı hareketin kökünü bile kazıyamamıştı. Ayrıca böyle bir devrim için dış destek kaçınılmaz biçimde gerekliydi ve o destek de yalnızca Sovyetler Birliği’nden gelebilirdi. Oysa Sovyetler Birliği o dönemde devasa sorunlarla boğuşmaktaydı. Sanayileşmenin ve kolektif üretime geçmenin çok büyük sıkıntılarını yaşamakta, aynı zamanda tek ülkede sosyalizmi sürdürebilmek gibi bir mucizeyi gerçekleştirmeye çabalamaktaydı.

Peki, bu olumsuz somut ve öznel koşulların dışında, Atatürk sosyalist miydi? Kendisinin hayatının önemli bir döneminde liberal düşüncelere sahip olduğunu biliyoruz. Kurtuluş Savaşı yıllarında ise Sovyetler Birliği ile dostluk ilişkilerinin geliştiği dönemde materyalist düşünceyi benimsediği de söylenebilir. Belirttiğim üzere, 1930 sonrası politikalarının tam anlamıyla 3. dünya solu uygulamaları olduğunu belirtmek gerekir. Ancak Atatürk’ün son gözlemde sosyalist olarak tanımlanması mümkün değildir. Kendisi XX. yüzyılın en büyük önderlerinden biridir ve -hiç kuşkusuz- en büyük ‘milli demokratik devrimci’dir.

Evet, bu iki önemli soruyu bu biçimde yanıtlamak mümkün… Her şeye karşın kutlu olsun en büyük bayramımız; hiç kimsenin kuşkusu olmasın cumhuriyet bayrağı yere düşmeyecektir.

Dr. Vakur Kayador

kaynak: Odatv

GEZMİŞ CHP' YE KATILDI...

2009-10-27T21:32:00.002+02:00

68 kuşağının gençlik önderlerinden Deniz Gezmiş’in ağabeyi Bora Gezmiş, dün CHP'ye katıldı. CHP İstanbul İl Başkanı Gürsel Tekin, avukat ve yazar Eşber Yağmurdereli'nin de CHP’ye katılacağı yönündeki haberleri doğruladı.

Deniz Gezmiş’in ağabeyi Bora Gezmiş, dün CHP İstanbul İl Başkanlığı’nda üyelik formunu doldurarak CHP’ye üye oldu. Gezmiş’e, CHP Parti Meclisi üyesi Berhan Şimşek eşlik etti. Bora Gezmiş, Deniz Baykal’ın Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idam edilişlerinin 36. yıldönümü olan 6 Mayıs 2008’de yaptığı konuşmaya işaret ederek “Terör örgütü PKK’nin teslim olan üyelerinin Diyarbakır’da karşılanması sırasında yaşananlar bardağı taşıran son damla oldu. Sorumluluk almak, mücadele etmek gerekir. Anavatan Partisi’nde görev almama karşın sosyal demokrat çizgimizi kaybetmedik. Bugünler birlik beraberlik günleri. Bu gidişe ‘dur’ demek için beraber olmak gerekir” diye konuştu. Gezmiş’in üyeliğini, parti için onur verici bir katılım olarak değerlendiren CHP İstanbul İl Başkanı Tekin, CHP lideri Baykal’ın 6 Mayıs 2008 konuşmasını “tarihi bir konuşma” olarak değerlendirdi.

‘Oylar düştü, askıya aldı’

Şimşek, AKP’nin oy oranının demokratik açılım projesinin ve PKK’lilerin karşılanmasının ardından yüzde 16’ya düştüğüne, Başbakan Tayyip Erdoğan’ın da anketlerdeki düşüşü görmesinin ardından süreci askıya almaya çalıştığını söyledi.

KAYNAK: CUMHURİYET

"irticayla mücadele eylem planı" ONLARA GÖRE BİZ NE KADAR APTALIZ?

2009-10-26T19:49:00.003+02:00

İrticayla Mücadele Planı adını taşıyan belgenin, Genelkurmay karargahında hazırlandığı iddia edildi. Sonrasında belgenin sahte olduğu ortaya çıktı. Aylarca ses çıkmadı. Ancak 4 gün önce Ergenekon savcılarına gönderilen ihbar mektubundan belgenin aslının ortaya çıktığı iddia edildi... İşte son 4 günde yaşananlar...
Taraf Gazetesi'nin ortaya attığı 'İrtica ile Mücadele Eylem Planı'nda son 4 günde neler yaşandı?
Belgenin aslının savcılığa ulaştırıldığına ilişkin haberler ilk olarak 23 Ekim'de TRT 2 ve CNN Türk'te yayımlandı. Gelişmeyi son dakika haberi olarak geçen bu kanallar, ihbar mektubundan da bahsettiler.

Hürriyet gazetesi haberi manşetten verdi. 24 Ekim tarihli gazete, belgedeki ıslak imzanın Albay Dursun Çiçek’in el ürünü olduğunu yazdı.

24 Ekim'deki gelişmeler bununla sınırlı kalmadı. Aslı bulunduğu iddia edilen belgeyle iligili Tayyip Erdoğan'dan da bir açıklama geldi. Erdoğan, "Adli tıp raporunun savcılığa ulaşmış olması lazım. Bunu savcı bey nasıl değerlendirecektir? Bu konuda benim söyleyeceğim herhangi bir şey yok." dedi.

Aynı gün saat 18.50'de bu sefer Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ bir açıklama yaptı. Başbuğ, "Benzerlerine sıklıkla rastlanan ihbar mektubu" ifadesini kullandı.

Albay Dursun Çiçek, 25 Ekim'de Habertürk'e konuştu. İddialara yanıt veren Albay Çiçek, “İftira ve komplolarına devam ediyorlar. İlgi ile izliyorum” dedi.

Gelinen noktada Taraf, Yeni Şafak, Bugün, Star ve Zaman gazeteleri, ihbar mektubunun içeriğini yayımladılar ve haberlerinin başlığında aynı vurguyu kullandılar. "Başbuğ'u biliyordu", "Belge ortaya çıkınca karargahtaki bilgisayarlar 35 defa silindi" şeklinde manşet haberlerine yer verdiler. İçeriğini yayımladıkları ihbar mektubunda Org. İlker Başbuğ, Orgeneral Hasan Iğsız ve E. Org. Ergun Saygun da hedef alınıyor. Mektupta, belgenin Orgeneral Hasan Iğsız'ın emriyle hazırlandığı ve plandan Genelkurmay Başkanı'nın haberdar olduğu iddia ediliyor. Sivil savcılığın olaya el koyması gündeme gelince 35 bilgisayarın silinerek savcılığa gönderildiğine işaret ediliyor.

Üzerinde “İrticayla Mücadele Eylem Planı” yazan kâğıdın ıslak imzalısının bulunduğu iddiaları üzerine gözler yeniden, belgenin altında kendi imzası olduğu iddia edilen Albay Dursun Çiçek’e çevrildi.

Deniz Piyade Kurmay Albay Dursun Çiçek, Gazete HaberTürk’e konuştu. Albay Çiçek gazeteye yaptığı kısa açıklamada, “Mahkeme süreci ve soruşturma devam ediyor. Ama, İftira ve komplolarına devam ediyorlar. İlgi ile izliyorum. Gerçek ortaya çıkacak” ifadelerini kullandı.

Peki bu belge eğer varsa neden saklandı, neden bugünlerde ortaya tekrar atıldı, acaba akp ye açılım tepkileri büyüdü ve oy oranları düştü diye mi gündem değiştirilmek istendi... Anavatanı ABD olan ıslak imza taklit makinalarının bazı istihbarat birimleri tarafından kendi amaçları doğrultusunda kullanıldığı gerçeği neden konuyla ilgili haberler içinde verilmiyor. Yoksa bu haberin ortaya çıkmasıyla biz haburda yaşanan terörist karşılama rezaletini, hukuksuzca kurulan seyyar mahkeme kepazeliğini unutacakmıyız. Bizi bu kadar aptal mı sanıyorlar...

İTİNA İLE 'ISLAK İMZA' ATILIR

Kamuoyunda ses getiren “ıslak imza” tartışmasını Odatv, 21 Temmuz 2009 tarihinde “Ergenekoncu Polisler Bu Makineyi Çok Sevecek” başlıklı haberiyle yayınlamıştı.

Haber kısaca şöyleydi: “Taraf gazetesi, “AKP ve Gülen’i bitirme planı” manşetiyle çıkmıştı. Mehmet Baransu imzasıyla çıkan haber, bir “belge”ye, Genelkurmay Harekât Başkanlığı 3. Destek Şube Müdürlüğü’nde hazırlandığı ve Albay Dursun Çiçek’in imzaladığı ileri sürülen bir “belge”ye dayanıyordu. Söz konusu “belge”, “İrticayla Mücadele Eylem Planı” başlığını taşıyor ve bu “plan” ise AKP ve Fethullah Gülen cemaatini hedef alıyordu.”

Şimdi yeniden tartışma başladı. Kamuoyu bu olayı konuşuyor.

Konu aynı: “İrticayla Mücadele Eylem Planı” belgesinin ıslak imzalı örneği bulundu.

Odatv’de Emre Özsuda’nın 21 Temmuz 2009 tarihli haberine dönecek olursak; Islak imzayı taklit edebilecek makinenin bulunmuş olması…

Nasıl mı?

Anlatalım:

“Otomatik imza sistemi” olarak adlandırılan sistemle çalışan makine var. Arayanlar internet üzerinden bulabileceklerdir, ancak makinenin üretimini yapan firmanın tanıtımını yapmamak için ismini ve internet sayfasını vermemeyi tercih ediyoruz. Bu konuda cihaz ve teknoloji geliştiren ve kendisini “el yazısı otomasyonunda dünya lideri” olarak tanıtan bir firma var.

Firmanın internet sayfasındaki, sık sorulan sorular ve cevaplarına yer verilen bölümde, bir imza makinesinin ne olduğu soruluyor. Yanıt, bir imza makinesinin, bir şahsa ait el yazısını ve imzayı, yazışma, resim, tebrik kartı, kitap ve diploma gibi pek çok türden belgenin üzerine yerleştirebilen bir makine olduğudur. Tükenmez kalemden dolmakaleme pek çok türde özel kaleminin mevcut olduğuna dair duyuru, yine söz konusu firmanın internet sitesinde mevcut. Söz konusu internet sitesinde dikkat çeken bir nokta daha var: En iyi sonucun alınabilmesi için üç adet orijinal imzanın kendilerine yollanması tavsiye ediliyor. Bilgisayar ortamında kullanılabilecek bir “imza dosyası” için bu orijinal imzalar gerekli oluyor. Bu imzalar, bir orijinal resim dosyasıyla yollanabileceği gibi, faksla da yollanabiliyor. Resim dosyası olması hâlinde, tercihen siyah-beyaz ve resim çözünürlüğünün en az 300 dpi olması; faks olması hâlindeyse, faksın, faks makinesinin izin verdiği en yüksek çözünürlükle gönderilmesi isteniyor. Firma, ayrıca, makul bir ücretlendirme karşılığında, Word ve Wordperfect gibi bilgisayar ve ofis programlarında kullanılabilecek bir imza dosyasının oluşturulabileceğini ilân ediyor. Başka deyişle, üç adet imzasına sahip olduğunuz birinin imzasını, bilgisayar ve ofis programlarında bile kullanabiliyorsunuz. Bu sayede, “imzalı belgeler” basabiliyorsunuz.

Son olarak gözden kaçırılan noktayı, mevcut teknoloji ile imzalı ve orijinal bir belgenin üretilebileceği oluyor. Dolayısıyla, söz konusu “belge” olayında da, eldeki fotokopinin “aslının” incelenmesinden bile kesin bir sonuca varılamayabileceği ortaya çıkıyor.”

Bu açıdan günümüzde ıslak imza üretilmesine imkan sağlayan bu teknik nedeniyle belgenin ıslak imzalı örneğinin varlığı dahi sorunu tam olarak çözmeyebilir.

kaynak: odatv/ulusal kanal

HABERTÜRK'TE NELER OLUYOR

2009-10-26T19:45:00.002+02:00

Ciner Medya Grubu'nda geçen hafta iki olay yaşandı:
Türkiye'nin yetiştirdiği en önemli İslam bilginlerinden Yaşar Nuri Öztürk, Habertürk TV'de Hülya Avşar'a "benim üzerimden AKP yağcılığı yapmayın" sözlerini ettiği için işinden oldu.
Aynı hafta, Habertürk Gazete'de yayımlanan Yağmur Atsız röportajı da Türkiye dergiciliğinin duayen isimlerinden Muhittin Sirer'i işinden etti. Ayrıca röportajı yapan muhabir Aycan Saroğlu da işten atıldı.
Sadece bu iki olay değil...
Bundan bir süre önce de, Habertürk Gazetesi'nin Ankara'daki AKP muhabiri Veli Toprak da, hükümet aleyhine bir haber yaptığı için işinden olmuştu. Kendisine sorulmadan, görüşü alınmadan muhabir Veli Toprak'ın işten atılması üzerine Ankara Temsilcisi Çiğdem Toker de istifasını vermişti.

Ciner Medya Grubu'nda yaptığı haber nedeniyle işten atılan gazeteci sayısı azımsanmayacak kadar çok.
Hem de öylesine komik gerekçelerle...
Örneğin...
Muhabir Aynur Erdem, "mesai saatleri içinde dışarıda çok dolaştığı" gerekçesiyle işten atıldı!
Sanmayınız ki hep siyasi haberler yüzünden gazeteciler kapı önüne konuluyor.
Spor Servisi Şefi Okan Karacan ve arkadaşları ise "patron katını" kızdırdıkları için işten çıkarıldılar.
Habertürk ekranının en başarılı ismi Saba Tümer, Star'da bir yarışma programında jüri üyeliği yaptığı için despotik tavırlarla karşılaşmış ve ayrılmak zorunda kalmıştı.

Örnek olayları uzatmaya gerek var mı?
Erdoğan Aktaş niye kaçıp Atv'ye sığındı sanıyorsunuz?
Ciner Medya Grubu'nda birileri gazetecileri, yazarları köle olarak mı görüyor?
Bu hoyrat, acımasız gücü bunlara kim veriyor?
Deniyor ya...
Medya el değiştiriyor.
Evet, medya el değiştiriyor; alın görün bakalım medya kimlerin eline geçiyor?
Utanılacak günlerden geçiyoruz...
Bir de ne diyorlar:
Bağımsız ve özgür habercilik yapıyorlarmış...
Breh... Breh... Breh...
Sizi o promosyonlar da kurtaramayacak. Yazın bunu bir yere...

kaynak: odatv

AKP MANEVİYATI VE SAİD-İ NURSİ...

2009-10-06T01:36:00.002+03:00

Başbakan Erdoğan, AKP 3. Olağan Kongresi’nde AKP’nin manevi tavrını şu cümleler ile çizdi : ''Seversiniz sevmezseniz, beğenirsiniz beğenmezsiniz, görüşlerini kabul edersiniz etmezsiniz... Ama Ahmedi Hani'siz, Bitlisli Said-i Nursi'siz bir Türkiye'nin maneviyatı noksan kalır''

Peki RTE nin maneviyat kaynağı Said-i Nursi denilen şahısın MUSTAFA KEMAL ATATÜRK hakkında yaptığı yorumları, benzetmeleri kaç kişi biliyor dersiniz...

Oldukça kısa da olsa biraz Said-i Nursi' nin döktürdüklerine bakalım... İslami literatürde “Deccal” en ağır hakaret sayılan ifadelerden biri. Deccal; yalan söyleyen, aldatan, karıştıran kişi anlamına gelir. İslami fikriyata göre Deccal’in ortaya çıkması kıyamet alametlerinden biri olarak da görülüyor.

“Ben bir manevi alemde, İslam Deccalini gördüm. Yalnız bir tek gözünde teshirce bir manyetizma gözümle müşahade ettim ve onu bütün bir münkir bildim. İşte bu inkarı mutlaktan çıkan bir cüret ve cesaretle mukaddesata hücum eder.(...) Fakat kahraman ve mücahit ordunun ve dindar milletin ruhundaki nur–u iman ve Kur’an ışığıyla hakikat–i hal–i göreceği ve o kumandanın çok dehşetli tahribatını tamire çalışacağı rivayetlerden anlaşılıyor.” (Şualar458–459,Siracun Nur 247)

Saidi Nursi, başlangıçta şifreli olarak işaret ettiği Deccal’in kim olduğunu daha sonra şöyle anlatıyor:
“Ölmüş gitmiş dünyadan ve hükümetten alakası kesilmiş bir adam hakkında otuz sene evvel bir Hadis–i Şerif’in ihbariyle Kur’an’a zararlı bir adam çıkacak demiştim.Sonra Mustafa Kemal’in o adam olduğunu zaman gösterdi. (Emirdağ Lahikası I/278,Yirmiyedinci mektuptan Sabık Reis–i Cumhur’a ve üç makama gönderilen istida)

Saidi Nursi, Mustafa Kemal’e yönelik Deccal suçlamasında daha da ileri giderek şunları yazar:
“...Lozan Muahedesinde söz veren ve pek şiddetli ve dehşetli hücumlarına rağmen hiçbir hakiki Müslüman Türk’ü Protestan yapamayan ve Millet–i İslam için pek zararlı olduğunu ef’aliyle ispat eden ve Hadis– Şerif’in haber verdiği o müthiş şahıs kendisi olduğunu(yani Deccal, y.n) hayat ve mematiyle gösteren Mustafa Kemal’e bir mahrem eserde ‘din yıkıcı Süfyan’ dediğimizi (...)” (Emirdağ Lahikası I,50–51;Yirmiyedinci Mektuptan Mahkeme–i Kübra’ya Şekva ve Müdafaatın Bir Haşiyesi olan Parçanın Hülasasıdır, Ayrıca Müdafaalar, 226–227)

Mustafa Kemal Atatürkümüze deccal diyen bir zat AKP'nin milletimize biçtiği maneviyat kaynaklarından birini oluşturuyor...

HABERTÜRK’TE CHP’YE KARŞI “PSİKOLOJİK HARP

2009-10-01T15:46:00.000+03:00

Habertürk televizyonunun uzun zamandır Başbakanı mutlu edecek haberler vermeye çalıştığı dikkatlerden kaçmıyor.

Bugün öğlen saatinde yaşanan örnek ise “Bu kadarı da fazla” dedirtti.

Habertürk’te öğle saatinde yayınlanan Haber Masası programı CHP İl Başkanı Gürsel Tekin’i konuk etti. Tekin, İstanbul’da 31 yurttaşın hayatın kaybettiği sel felaketiyle ilgili açıklamalarda bulundu, hükümeti eleştirdi.

Peki Tekin’in sözleri Habertürk ekranına yazılı olarak nasıl yansıdı?

Tekin, Habertürk ekranında kaldığı süre boyunca görüntüsünün altında şöyle yazıyordu:

“Son dakika

Sel felaketi tartışması

CHP İl Başkanı Gürsel Tekin eleştirileri yanıtlıyor.”

Eleştirileri yanıtlaması gereken acaba AKP Hükümeti miydi, yoksa 16 yıldır İstanbul’dan uzakta olan CHP mi?

KAYNAK: ODATV

ARTIK YORUMU SİZ YAPIN!!!

2009-09-30T23:52:00.003+03:00

ŞERİAT UYGULAYACAĞIMIZ ÖZERK BÖLGE İSTİYORUZ

Kıbrıs’ta bir grup İslamcı 12 kuruluşa mektup yazıp Kıbrıs’ta kendilerine şeriat hukuku koyacakları kanton bölge istedi. Kıbrıs’ta dinin gereklerini yerine getiremediklerini söyleyen grup, kendilerine bunu gerçekleştirebilecekleri bir bölge verilmesini istedi.

KKTC Cumhurbaşkanı, Türkiye, Yunanistan, ABD, BM, AB, İKÖ, Kıbrıs Rum Kesimi, El-Ezher, Güney Kıbrıs Ortodoks Kilisesi ve İslam Kalkınma Bankasına mektup yazarak kendilerine yardımcı olunmasını istedi.

Kanton Bölgenin adını Kıbrıs Müslümanları KANTON Bölgesi olarak belirleyen grup, kantonun kurallarını da şöyle belirledi:

“Bu Kantonda İSLÂM'a inanç ve saygısı olan herkes yaşayabilir.

Bu Kantonun avantajları:

a. Mecburî askerlik yok.

b. Gelir ve sair vergiler yok.

c. Bu Kantonda yaşayan vatandaşların borçları KANTON BEYLİĞİ tarafından bir defaya mahsus olmak üzere ödenir.

d. Bu kantonda gece hayatı yasaktır.

e. Bu kantonda içki, sigara alınıp satılmaz ve içilmez.

f. Bu kantonda hırksızlık ve yüzsüzlük ve edepsizlik yapanların hakkından gelinir. En azından kantondan kovulur.

Ve daha bir sürü yeni avantajlar ve güzel işler..."

Mektupta kanton olarak verilecek bölgenin Lefkoşa olabileceğini söyledi. Amaçlarını gerçekleştirinceye kadar mücadelelerinin süreceğini de ifade etti
KAYNAK: ODATV

CUMHURİYET OLMADAN DEMOKRASİ OLUR MU?

2009-09-30T23:48:00.000+03:00

Türkiye’de demokrasi sözcüğü pek çok yerde ve çoğu kez anlamı çarpıtılarak kullanılıyor. Aslında bu, bugünün işi değil, 1980 sonrası bilgiyle insan arasına aşılmaz engeller konulan ülkemizde, entelektüel tartışma zemini-tam anlamıyla-dibe vurdu. Hiç karmaşık olmayan siyaset bilimi kavramları ve konuları, onları-nalıncı keseri gibi-kendine yontmak isteyenler tarafından anlaşılmaz hâle getirildi. Demokrasi her şeyin temeli ve başlangıcı olarak değerlendirilmeye başlandı. Halbuki demokrasi bir şeyleri, hem de güç bir şeyleri başarabilen toplumların, son noktada hak edebilecekleri bir ödüldür. En yalın tanımıyla “demos” ve “kratos” sözcüklerinin bileşkesi olan kavram, “Halkın kendi kendini yönetmesi”demektir. Sorun da-büyük ölçüde- bu tanımı her şeyin merkezine almaktan, sandığı kutsamaktan çıkıyor. Oysa demokrasi; eşitlik, özgürlük, kardeşlik ülkülerini hayata geçirebildiği ölçüde “demokrasi” olabilmektedir. Batı demokrasilerinde özgürlük kavramına öncelik verenler liberal demokrat, eşitliğe ağırlık verenler ise sosyal demokrat olarak tanımlanırlar. Şu anda bunun ayrıntılarına girmenin gereği yok, çünkü asıl üzerinde durmak istediğim yer burası değil.

Demokrasi-eninde sonunda-bir paylaşım sistemi olduğu için demokrasiyi yaşatacak toplumun zengin olması, üretim süreçlerini ve kanallarını açmış bulunması zorunludur. Öyle sıcak para şişirmeleriyle abartmadan ve rakamlarla oynamadan gerçek anlamda yıllık 15-20 bin Dolarlık bir milli gelire ulaşmadan sağlık bir demokrasiyi yaşatabilmek pek mümkün görünmüyor…Bunun yanı sıra demokrasi bilincine ulaşmayan, demokrasinin ve örgütlü birey olmanın pratik yararlarını yaşamayan toplumların da demokrasiyi geliştirmeleri hiç kolay olmuyor.

Cumhuriyet-demokrasi etkileşimi

Burada asıl tartışmak istediğim konu daha başka. Türkiye’de cumhuriyet ve demokrasi kavramları-adeta-birbirlerinin alternatifi olarak sunuluyor. Oysa kendisini demokrat olarak tanımlayan birey, cumhuriyetin “olmazsa olmazları”nın tümüyle barışık olmak zorundadır. Bu anlamda cumhuriyet-asla- demokrasinin seçeneği değil, tam tersine onun altyapısıdır.Dahası,kendisini cumhuriyetçi olarak tanımlayan bir bireyin demokrat olmaması mümkündür, ancak bir demokratın cumhuriyetçi olmaması, cumhuriyet değerlerini bütünüyle benimsememesi olanaksızdır.

Peki, cumhuriyeti cumhuriyet yapan bu değerler nelerdir?...

Cumhuriyetin olmazsa olmazları

Her şeyden önce bir yurt sahibi olmak ön koşuldur. Yurdun bölünmezliği ve bütünlüğü her şeyin öncesindedir. Bugün Türkiye üzerinde en karanlık oyunları oynayan Batılıların kendi ülkelerinin bir karış toprağı her şeyden daha değerlidir. Bunları tartışmaya açan aydınlarının-en azından-kamu kurumlarında, örneğin üniversitelerinde görev yapmaları olanaksızdır.

O yurt üzerinde yaşayan insan topluluğu ise dinsel bir bütünlüğün ifadesi olan ümmet düzeyini aşmış, uluslaşma aşamasına gelmiş olmalıdır. Ulusa ait bir insan, bir monarkın; sultanın ya da kralın kulu değil, yurdunun özgür ve onurlu bireyidir. Ulus bilinci, özellikle emperyal saldırılar söz konusu olduğunda güçlü bir direniş sağlayabilir. Ayrıca uluslaşmış toplumlarda sol kültürün gelişmesi ve ilerici hareketler daha kolay gerçekleşebilir. Çünkü birey kimliğini kazanan, kul’luğu aşan insan düşünen, sorgulayan ve muhalefet bilinci geliştiren kişidir. Gerçi günümüzde,cumhuriyet bireyinin birey kimliğini zedelemek,onun beynini boşaltmak ve muhalefet yapma özelliklerini ortadan kaldırmak için Batı’da ve dünyanın her yerinde çok çeşitli yöntemler geliştiriliyor,ancak bunu ayrıca tartışmak gerekir.Her şeye karşın ulus kimliğini yitirmek ve birey olma özelliklerinden,yurttaş kimliğinden uzaklaşmak vahim sonuçlar doğurmaktadır. Örneğin ABD işgali esnasında Irak halkı Kürt etnik kimliği ile Sünni ve Şii mezhepsel kimlikleriyle kendilerini tanımlamak yerine bir Iraklılık ya da Araplık ortak ulusal kimliğinde bütünleşebilselerdi,-hiç kuşkusuz-ABD’nin işi çok daha zorlaşırdı, Irak direnişi çok daha güçlü olabilirdi. Bugün ülkemizde de her alanda AB ve ABD baskıları sürerken, bunlar karşısında sorun yaratmayacak, kul’laşmış,alabildiğine sıradanlaşmış bir toplum oluşturmak için ulus kimliği zedelenmeye çalışılmaktadır.

Cumhuriyet-hiç tartışmasız-laik temellere oturan bir rejimdir. Batı’da Orta Çağ egemenleri olan feodal aristokratlara ve onların ideolojik merkezi durumundaki Katolik Kilisesi’ne karşı burjuvazinin verdiği yüzyıllar süren mücadele sonunda, din bütünüyle siyasal alandan çekilmiş, toplumsal gelişmeyi engelleyen bir kurum olmaktan uzaklaştırılmıştır. Şimdilerde Fransa’nın bu konudaki keskin tutumuna karşı İngiltere’nin daha hoşgörülü anlayışı, model olarak sunuluyor. Hiç ciddiye alınacak tarafı yok bunun. İngiltere’de de Kıta Avrupası’nda da, hiçbir yerde teokratik özlemleri olan siyasal partilerin iktidara yürümeleri olacak şey değildir. Dinsel kurumların kazanımları göstermeliktir, mostralıktır.Dahası din kurumu ve Kilise bütünüyle sistemin,kapitalizmin istekleri doğrultusunda yeniden düzenlenmiştir.Bu konumunu aşıp iktidara yönelme eğilimi gösterdiğinde,-kimsenin kuşkusu olmasın-o saat etkisiz hâle getirilir.Bu nedenle,altını çizerek vurguluyorum; laiklik, din ve vicdan özgürlüğü falan değildir. Hatta din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması tanımı bile yetersizdir . Din-elbette-siyasal hayata müdahale etmeyecektir ama devlet yeri geldiğinde din üzerinde egemen olabilecektir Aslında Batı demokrasileri yalnız, cılız teokratik partilere değil, demokrasiyle sorunu olduğunu düşündüğü diğer ideolojilere de iktidar şansı tanımaz. Sosyalist ve faşist partilerin kurulmalarına, faaliyet göstermelerine izin verilir,ancak iktidara gelmeleri kabul edilemez.Bunu daha sonra örmekleriyle açıklarız.Yalnız şu kadarını anımsayalım yeter.Bir on yıl kadar önce Avusturya’da faşist Jorg Heider’in partisi seçim kazanmış,ancak-.tabiî ki- iktidarına onay verilmemiş,hatta sessiz sedasız defteri dürülüvermişti.Üstelik geçen yıl tuhaf ve “derin” bir biçimde yaşamını yitirmişti. Çok duyarlı Batı kamuoyu bu durumu pek de merak etmemişti! Ne de olsa Avrupa derin devletlerin anayurduydu ve bu işler orada ustalıkla hallediliyordu. Hegemonik yöntemler de toplumun neyi ne kadar merak etmesi gerektiği konusunda yeterince gelişmişti .

Laikleşme süreciyle birlikte Batı’da inanç temellerine dayalı, dinsel bir yapıdan aklın, bilginin, deneyin egemen olduğu başka bir yaşam biçimine geçilmiştir. Orada her türden toplumsal sorun konu uzmanları eliyle çözümlenmeye çalışılır, orada Başbakanlar bu tür sorunlar için ulemaya başvurmak gerektiğini söylemezler.Bu nokta cumhuriyetin en temel unsurlarından biridir.

Cumhuriyetin en temel öğelerinden biri de dinsel, mezhepsel, etnik toplulukların kendi feodal hukuk anlayışları yerine getirilen tek ve evrensel hukuk düzenidir. Ayrıca hukukun üstünlüğü ilkesi cumhuriyetin en önemli değerlerinden biridir ve bu üstünlük soyut bir üstünlük değildir. Devleti oluşturan yasama, yürütme yargı erkleri arasında yargının, yasama ve yürütmenin de üzerinde olması demektir, yani yeri geldiğinde hükümetleri de denetleyip yargılayabilmesi anlamını taşımaktadır. Günümüzde Hükümetin, Anayasa değişikliği ile gerçekleştirmeye çalıştığı en önemli konu budur, yargıyı denetimi altına alabilmek için-adeta-çırpınması boşuna değildir..

Sağlıklı bir demokrasi, ancak böyle bir cumhuriyet üzerinde inşa edilebilir. Bunlarla sorunu bulunanların-esasen- demokrat olmaları mümkün değildir… Bu değerlerle barışık olmayan –sözüm ona- demokratların hangi projenin hizmetinde olduklarını araştırmak gerekir.

Dr. Vakur Kayador

TARAF’IN YAYIN ÇİZGİSİ KİMLERİN ELİNDE?

2009-09-30T23:42:00.000+03:00

ABD'de G-20 zirvesinin yapıldığı sırada İran’ın açıkladığı ikinci uranyum zenginleştirme tesisinin varlığı uluslararası gündemi değiştirdi.
İran’ın bu açıklaması sonrası ABD, İngiltere ve Fransa peşpeşe İran’ı kınadılar.
Bu durum önümüzdeki dönem Batı'nın İran’a dönük yaptırım hazırlığına yeterli sebep oluşturuyor gibi gözüküyor.
Artık İran’a yapılacak herhangi bir müdahale sürpriz olmayacak.
İşte tüm yaşananlar; Taraf Gazetesi’nin manşetini değiştirecek bir etki yarattı. Normal şartlarda Türk Ordusu’na karşı olumsuz yayınlar yapması ile tanınan gazete bugün İran’ın denemesini yaptığı 2 bin 250 kilometre menzilli Şahab 3 füzelerini şu başlıkla haber yaptı: “Anıtkabir’i vurabilirler”!
Gazete İran’a karşı bu başlıkla adeta kışkırtıcı bir yayın çizgisi izledi. Bunu yaparken de her zaman eleştirel olarak kullandığı Anıtkabir metaforunu tersinden bir yaklaşımla kullanması dikkatlerden kaçmadı.
Gazete iç sayfasında da konuyu “Ankara-İstanbul artık Tahran menzilinde” başlığı ile verdi. İran’ın her an Türkiye’yi vurabileceği izlenimi ile verilen haber Tarafçılar’ın İran’a olası saldırı durumunda nerede duracağını şimdiden gösterdi.

O halde...
Her fırsatta Taraf'a destek veren İslami kesimler bu durumu nasıl analiz edecek?
Diğer yanda...
Taraf'ın bu haberiyle nasıl bir yayın politikası izlediği de net olarak ortaya çıkmadı mı? Yani ABD-Batı ne istiyorsa Taraf bu mihval üzerinde haber yapıyor.
Batı'nın hedefinde İran mı var; Taraf hemen İran düşmanlığını öne çekiveriyor.
Ve bu nedenle sormak durumundayız:
Bu kimin yayın çizgisi?

KAYNAK: ODATV

GÖREVİNİ UNUTMA!

2009-07-22T15:42:00.005+03:00

Mustafa Kemal gençliğe hitabede bize bazı görevler vermiştir. İşte Ata' mızın bize verdiği bu görevleri, nacizane, yerine getirmeye çalışıyoruz. Mustafa Kemal gençlere: " Birinci vazifen, Türk istklalini, Türk Cumhuriyetini sonsuza dek korumak ve savunmaktır. " demiştir. Bu görev bize bizzat Mustafa Kemal tarafından verilmiştir. Bundan daha legal bir kaynak olabilir mi? " Bu görev senin en kıymetli hazinendir. " demiştir. Mutluluğumuzu ise parasal çıkarlardan değil; bu görevsel hazinemizden kazandığımız hazdan elde ediyoruz. Ulu önder ardından bizi uyarmaktadır: " gelecekte seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek iç ve dış düşmanların olacaktır. " diyerek...

Biz kültürümüzden büyüklerimizi saymayı ve onların sözlerini dinlemeyi öğrenmiş bir nesiliz. Şimdi bizden bu öğüdü dinlemememiz beklenebilir mi? Hele bu bize Ata' mız tarafından verilmişse! Daha sonra da bize yol göstermiştir: " bir gün cumhuriyet ve bağımsızlığını korumak durumunda kalırsan, içinde bulunduğun durumun olanak ve koşullarını düşünmeyeceksin. " demiştir. " bu olanak ve koşullar çok elverişsiz olabilir. " Bir de öngörüde bulunmuştur durumumuz için: " İstiklal ve cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada benzeri görülmemiş bir galibiyetin temsilcisi olabilirler. " Sizce de öyle değiller mi günümüzde? "

Zorla ve hile ile aziz vatanın tüm kaleleri zapt edilmiş, tüm tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. " Bugün savaşların fiili değil; fakat ekonomik alanda olduğunu düşünürsek, sizce bugün ekonomik anlamda işgal altında değil miyiz? Örneğin tersanelerimiz özelleştiriliyor, bu ekonomik bir işgal değil midir? Peki yabancılara büyük oranda toprak satışının önünü açan kanuni düzenlemeler? Savaşların salt topla, tüfekle yapılmadığı ortada. Ve bir öngörü daha: " Bütün bu durumlardan daha acı ve daha korkunç olmak üzere, yurdun içinde yönetim başında bulunanlar, aymazlık, sapkınlık ve üstelik hainlik içinde bulunabilirler. Dahası yönetim başında bulunan böyleleri, kişisel çıkarlarını yurduna girip yayılmış olan düşmanların siyasal amaçlarıyla birleştirebilirler."

Atamızın bu nasihatlerinin bugünkü koşullar içinde yorumlanmasını tamamen sizlere bırakıyorum.......

kaynak: CUMHURİYETÇİ HUKUKÇULAR DERGİSİ-ASIM ÇEKER' İN YAZISINDAN.

2009-07-20T23:46:00.002+03:00

2009-07-20T23:13:00.003+03:00

2009-07-16T16:30:00.011+03:00

ATATÜRK' ÜN BİR ÇOK ENDER RESİMLERİNİ aşağıdaki linkten indirebilirsiniz....

http://filesmonster.com/download.php?id=10VMgRXWaJrMCOTaH-yaFdnfTz8OFa89z-AwSHTbj-8

DİL DEVRİMİ HAKKINDA KISA BİR YAZI

2009-07-10T19:16:00.000+03:00

Dil, milli yapıyı oluşturan, sağlamlaştıran ortak bağdır. Atatürk, Türk Dilini kendi milli asil benliğine kavuşturmayı ve kendi benliği içinde zenginleştirerek büyük bir kültür dili haline getirmeyi, 12 Temmuz 1932 tarihinde Türk Dili Tetkik Cemiyeti'ni (Türk Dil Kurumu) kurarak gerçekleştirmeye çalışmıştır. Tarih anlayışında olduğu gibi, milli kültürümüzün temeli olan dilde de millileşmek bir zorunluluktu. Atatürk, dildeki bağımsızlığı siyasi bağımsızlığın bir parçası sayıyordu.

Dil devrimi, Türk Devrimi'nin temel prensiplerine de uygun olarak dilde millileştirme ve bu akıma güç kazandırma devrimidir. Atatürk, Türk Dili Tetkik Cemiyetini kurduğu 1932 yılında TBMM'ni açış konuşmasında; "Milli kültürün her çığırda açılarak yükselmesini Türk Cumhuriyeti'nin temel dileği olarak temin edeceğiz. Türk dilinin, kendi benliğine, aslındaki güzellik ve zenginliğine kavuşması için, bütün devlet teşkilatımızın, dikkatli, alakalı olmasını isteriz", sözü ile, dildeki gelişme ve sadeleşmeyi sadece toplumda bir akım olarak değil, yasama ve yürütme organına da, düşen bir görev olarak göstermiştir.

Atatürk'ün 1932 yılında başlattığı dil devrimi çalışmalarına, milli kültür politikasının gerekli kıldığı bir anlayışla eğilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin devlet felsefesinin temelinde, Türk toplumunu çağdaş medeniyet seviyesinin ön safına çıkarma amacı yer aldığına göre, dilimizin de uzun vadede böyle bir medeniyet seviyesinin gerekli kıldığı bütün kelime, kavram ve terimleri karşılayabilecek bir kültür dili durumuna getirilmesi gerekiyordu. Atatürk'ün çabaları ile, Türkçe'nin bütün sorunları bir bütün olarak düşünülmüş, sistemli bir şekilde başarılı çözümlere ulaştırılmaya çalışılmıştır.

ATATÜRK' ÜN SAMSUN' A ÇIKIŞI VE VAHDETTİN

2009-07-10T15:43:00.004+03:00

Bazı tarihçilerimiz Atatürk' ün Samsun' a çıkışını Padişah Vahdettin' in şahsen sağladığı iddası bir çok insanın kafasını karıştırmaktadır. Bu karışıklığı aydınlatmak için o dönemin Devlet yapısına bakmamız gerekir.

1908 İkinci Meşrutiyet Anayasası' na göre Padişah hem Devlet Başkanı, hem başkumandandı. Bu yetkiler Birinci Meşrutiyet' in ilanına imkan veren ve üzerinde hiçbir değişiklik yapılmamış olan 1876 Anayasasının hükmüydü. Şimdi bu şartlarda Mustafa Kemal' in Ordu Müfettişi olarak Samsuna gönderilmesinin Saltanat Makamındaki Sultan Vahdettin buyruğu ile mümkün olabileceği gerçeği kendiliğinden ortaya çıkmaktadır. Bu arada Padişahın Mustafa Kemal' e olan güveninin gerçek nedeni yalnızca Hakanlar tarafından özel kişilere verilen YÜCE HAKANIN ONURSAL DANIŞMANLIĞI gibi bir ünvan, kendisine bizzat Padişah tarafından verilmiş olmasıdır.

Çünkü Vahdettin, Mustafa Kemal' i çok yakından tanıyordu. Özellikle 15 Aralık 1917' de başlayan ve 4 Ocak 1918' e kadar 20 gün sürmüş olan Almanya yolculuğunda, Çanakkale Savaşlarıyla vatanı kurtaran asken olma tanıtımı yanında, onunla yaptığı uzun sohbetlerde kişisel değerini, memleket meseleleri üzerindeki düşüncelerini hiçbir engel tanımadan apaçık ortaya koyması, Alman Genelkurmay Karargahında ünlü Mareşal Hindenburg ve Kurmay Başkanı Ludendorff' a sorduğu sorular ve eleştirileri herkesten büyük taktir toplamıştı.

Mustafa Kemal ilk günden karşısında olduğu Irak-Filistin cephelerinde karşı taarruzun ordunun elde kalmış son gücünü de, Alman Kumandan Falkenhayn' ın yanlış stratejisine feda edilmemesini, aksi taktirde başında olduğu 7. Ordu Kumandanlığından istifa edeceğini Harbiye Nazırı Enver Paşaya bildiren ve biran önce barış yolları aranmasını, aksi halde bu yanlış taktiklerle vatanın elde kalan topraklarının da tehlikeye gireceğini açıklayan uyarısının da dikkate alınmadığını görünce istifa ederek İstanbul' a dönmüştür. Bu arada kendisini kabul eden Vahdettin "- Bana tavsiye ettiğiniz tedbirleri tatbik ediyorum. Memleketin size ihtiyacı var" demiş ve Yıldırım Orduları Grup Komutanlığına getirilen Liman Von Sanders Paşanın yerine atanmasını sağlamıştı. Dolayısıyla Mustafa Kemal vatan meseleleri konusundaki FİKİRLERİNİ padişahla paylaşabilmek hatta ona bunları uygulatabilmek için ilişkilerini koparmamaya ve olabildiğince iyi tutmaya çalışmıştır.

Şunu da asla unutmamak gerekir ki; o günlerde memleket binbir olayın ve felaketin içinde takip etmesi gereken yolun hangisi olması gerektiği konusunda büyük bir şaşkınlık içindeydi. Daha sonra olupbitenlere baktığımızda ise memleketin dört bir yandan kuşatıldığı, isgal edildiği ve ümitsizliklere boğulduğunu görüyoruz. Bağımsız bir Türk Devletinin olabilirliğini imkansı olarak görenler büyük çoğunlukta, halk ise bitkin, yılgın ve çaresizlikler içindeydi.

Dolayısıyla Atatürk, askerlik mesleğinden kovulmasına ve Damat Ferit Hükümetinin Erzurum ve Sivas Kongrelerinin bildirilerinin Telgrafhanelerden duyurulmasını yasaklamasına kadar Padişah ve İstanbul ile ipleri koparmamaya çalışmış fakat bu olaylardan sonra ise kaçınılmaz olan gerçekleşmiş ve Bağımsızlık ateşinin yakılmasında İstanbul devre dışı kalmıştır...

ATATÜRK' ÜN CUMHURİYET' İN 10. YILINDA YAPTIĞI KONUŞMADAN KENDİ SESİNDEN BİR BÖLÜM...

2009-07-08T20:26:00.004+03:00

ATATÜRK' ÜN GÖZLEMLERİNDEN NASIL FAYDALANDIĞINA BİR ÖRNEK

2009-07-06T12:51:00.000+03:00

Mustafa Kemal' in yurt dışındaki ilk görevi Sofya Büyükelçiliği Ateşemiliterliğidir. Bu göreve 27 Ekim 1913' de atandı, 20 ocak 1915' de 19. Tümen Komutanlığına tayin edilinceye kadar kaldı. Hizmet alanına, kısa zaman sonra Karadağ' ın merkezi Çetine ile Sırbistan' ın başkenti Belgrad da eklenmişti. 16 aya yakın süren Ateşemiliterliği, onun Balkanlarla Osmanlının arasındaki farklılıklar için, duygularından uzak kararlar vermesini sağladı.

Büyükelçimiz, çok yakın arkadaşı, kendisinden bir yaş büyük ve rütbede de bir kademe ileride olan Ali Fethi Okyar idi. Bazıları gibi hem askerlikte kalma, hem de sivil vazifeyi almak istememiş, Kurmay Binbaşı iken askerlikten istifa etmiş, Millet vekilliği, İttihad ve Terakki Genel Sekreterliği ve Elçilik görevlerini böylece kabul etmişti. Bu yol, Mustafa Kemal' in de ilk gönden beri benimsediği "askerlik ve politikanın asla bağdaşmaması" yoluydu.

O'nun, gerek harbiye nezaretinde, gerek diğer devlet makamlarında ve bu arada dostlarına yazdıkları, anonim olmaktan çok uzak, özel değeri olan görüşlerdir ve niteliğinin gereğidir: Burada hemen hemen hepsi yabancı, bazı kadınlara özel mektupları vardır ki, gelecekte Türk kadını için ale aldıklarının işaretleri gibidir.

Vardığı sonuçlar içinde en önemlilerinden birisi Ortodoks Papazlarının ve Ortodoks KlisesininHristiyan halk üzerindeki çok önemli, derin ve temelden etkileri ve adeta olayları yönlendirmiş olmasıdır.

Görev alanındaki bütün yerleri gezmiş, görmüştü. Balkan Savaşının inanılmaz yenilgisine ve yüzyıllarca Türklerin adil, hak tanır, hoşgörülü tutumuna rağmen, Bulgar/Sırp/Karadağ ve Yunanların vahşet sınırını aşmış zulümlerine rağmen Balkanlarda yine de kalabalık bir Türklük vardı. Örneğin Bulgaristan' da genel nüfusun %56' sı Türk' tü. Karşı tarafın belirgin üstünlüğü, Ortodoks Papazlarıyla, bizim din adamlarımız arasındaki farktan kaynaklanıyordu. Ortodoks Papazları din adamı oldukları kadar sağlık, tarım, ekonomi, bayındırlık konularında da teknisyendiler. Dinlerinde ve devletlerinde yürürlükteki hükümleri mükemmel bilmekle kalmıyorlar, bunları değişen zaman kurallarıyla bağdaştırmak gibi bizim din adamlarında kesinlikle olmayan özelliklere sahip bulunuyorlardı. Özellikle 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşından sonra kendi ırklarına milliyetçilik/ulusalcılık ufukları açmışlardı. Asıl öğretmen onlardı. Bizim domuz çobanı tabiriyle küçümsediğimiz, bu emeklere kadar gerçekten ilkel şartlarda olan Balkan Ortodoksları, kısa sürede toprakların asıl sahibi Türklerden her bakımdan ileri duruma gelmişlerdi.

Bu gördüklerini Harbiye Nezaretine bir rapor konusu yaparken, Selanikten tanıdığı ve o günlerde Evkaf Nazırı olan Şeyhulislam Hayri Efendiye (rahmetli başbakan Suad Hayri Ürgüplü' nün babası) uzun bir mektup yazdı ve bizim HOCA' larla Ortodoks Papazları arasında bir kıyaslama yaptı.

Hayri Efendi, mütakereden sonra İttihad ve Terakki Hükümetlerinde yer alan Nazırlarla beraber Malta Adası' na sürüldüğünde, bu mektuptan Rauf Orbay' a bahsedecek ve "Medreselerin Düzenlenmesi" tasarısında Mustafa Kemal' in uyarlamalarından çok faydalandığını söyleyecektir.

Atatürk' ün bu Ateşemiliterlik günlerinde Ortodoks Papazlarının, kamu düzeni, bilinci ve hayatı üzerindeki etkilerinden, Milli Mücadelenin buhran devrinde İstanbul ile Ankara arasındaki temel meselelerin başında gelen "Fetva Çekişmesi" nde nasıl ilham aldığı düşünülmeye değerdir. Damat Ferit Paşa hükümeti, Anadolu' da beliren direnişi kırmak için en önemli tedbirin, bu hareketin Hilafet Makamının varlığına karşı ayaklanma olduğunu hükme bağlayan bir FETVA' da olduğu inancı ile harekete geçmiş ve Şeyhülislam Dürri Zade Abdullah Efendiden böyle bir fetva almıştı. Bunu değersiz kılacak tek yolun karşı fetva olduğunu gören Mustafa Kemal, Büyük Millet Meclisinin açılış günlerinde böyle bir dayanak bulma zorunluluğu içinde Anadolu ülemasının vatanseverlik duygularına başvurmuştur. Buna duyarsız kalmayan bazı Anadolu Müftilerinden gelen cevaplar kısa sürede tüm beldelere yayılmış ve Anadolu halkı istiklal ve haysiyet kavgası yapanların, din-devlet yolunda olduklarını kanıtlayan bu fetvaların ardından gitmiştir.

Mustafa Kemal onlardan bu hizmeti istediğinde, Çanakkale Savaşlarının galibi ve İstanbul' u kurtarmış bir komutandı, zaferin herşeyden önce milletin ümitli, azimli, maneviyatının yerinde olmasına dayandığının bilincinde ve deneyimindeydi. Atatürk ve Anadolu Din Adamları Milli Mücadele boyunca omuzomuza, gönülgönüle idiler.

Ortodoks Papazlarında gördüğünü, kendi milletinin kurtuluşu için kendi din adamlarının iman ve inancında saklı olduğunu ortaya çıkarmıştır.

ADD' NİN 4 TEMMUZ'UN YILDÖNÜMÜNDE YAPTIĞI BASIN AÇIKLAMASI

2009-07-05T23:57:00.000+03:00

Emperyalist güçler, 4 Temmuz 2003 tarihinde Orta Doğu’da haritaların yeniden çizildiği bir dönemde, bir yandan “küreselleşme” ve “yenidünya düzeni” çığlıkları atarken, diğer yandan Orta Doğu’da masum insanların ölülerinin üstünde oynadıkları oyunlara ve bu bölgedeki paylaşıma karşı duran güçlere gözdağı vermekten de geri kalmamışlardır.

Bizler, Atatürk’ün “Yurtta Barış Dünyada Barış” ülküsünü, Cumhuriyetimizin temel ilkelerinden bildik. Dün, Orta Doğu’da petrol ve kan üstüne kurulu hayallerini yaşama geçirmek için savaş çığlıkları atan “ABD’nin bu yöndeki planının içerisinde yer almayacağız, biz çocuklarımızın emperyalist güçlerin kalkanı olmasına izin vermeyeceğiz” dedik.

Emperyalist güçlerin teskerelerine “hayır” dedik. Bizim bu onurlu duruşumuza karşılık, 4 Temmuz 2003 tarihinde Süleymaniye’de, bağımsızlığımızın bekçisi olan Atatürk’ün askerlerinin başına çuval geçirilerek Ulusumuza gözdağı verilmek istenmiştir.

Biz bu ülkenin çocukları olarak hepimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün askerleriyiz. Dün Süleymaniye’de başımıza çuval geçirenler, yurtsever aydınlarımızın, bilim insanlarımızın ve askerlerimizin başına çuval geçirmeye devam ediyorlar.

İnanıyoruz ki sonunda galip gelen gene biz olacağız. Yüreğimizde yaşattığımız yurt sevgisi ve Atatürk ilke ve devrimlerine bağlılıktaki kararlığımız, başlıca güvencemizdir. Tüm Atatürkçülerin, ulusal onurumuzun korunmasındaki ve bağımsızlığımızın savunulmasındaki kararlılıklarını asla elden bırakmayacaklarına yürekten inanmaktayız.

ADD Genel Merkezi

MUSTAFA KEMAL VE İTTİHAD ve TERAKKİ

2009-07-05T19:19:00.000+03:00

Mustafa Kemal siyasi hareketlerle daha Harbiye sıralarındayken ilgilenmeye başlamıştır. İttihad ve Terakki Hareketine destek vermiştir ve hiç kuşku yok ki İttihad ve Tereakki' de ön sıralarda, aktif bir vazife yakalama şansını da kazanmıştır. Fakat Atatürk bu yolu tercih etmemiş ve İttihad ve Terakki ile yollarını ayırmıştır.

Bunun nedenlerine baktığımızda öncelikle bu hareket onun kafasındaki hedeflere uygun değildi. Daha çok genç subaylar toplluğu olan bu hareket bir ihtilal için şart olmasıyla birlikte sonrası için umut vermiyordu. Nitekim 1908' de İkinci Meşrutiyeti ilan ettiren İttihad ve Terakki 1917'lere kadar kendisini iktidara layık görememiştir. Mustafa Kemal' in hayatının sonuna kadar koruduğu bir prensip olan " yeni devirlerin yeni insanlarca tatbik edileceği " inancı İttihad ve Terakki ile çakışmıyordu.

İttihad ve Terakki' nin 3 ayrı yolu vardı;

1- İttihad-ı Anasır (o BAbil Kulesi' ne benzeyen ırklar-diller-renkler karmasının aynı gaye-ülkü-ideal çevresinde halkalanması)
2- İttihad-ı İslam (Osmanlı Hakanı aynı zamanda İslam Halifesi, yani Peygamberimizin (S.A.V.) vekili de olduğu için dünyanın neresinde yaşarsa yaşasın tüm müslümanların Osmanlı Devleti etrafında kenetlenmiş olması)
3- Ülkenin asıl sahibi ve devletin varlığı için kan döken ( çünkü askerlik görevi salt Türklerindi ) Türklüğü bir amaç ve harekette toplamış olan Pan-Türkizm, Türk birliği...

Atatürk bu yolların ilk ikisine kesinlikle inanmıyordu. Çünkü iki yolu da yakından tanımıştı, 1907 Misak-ı Milli' sini de bu inanç içinde hazırlamıştı.

Trablusgarb (Libya) Savaşı İslam Birliğinin bir ütopya olduğunu kanıtlamıştır. 1911' de İtalyanlar, 24 saatlik ültimatomla hiçbir haklı sebep olmaksızın Trablusgarb' a saldırdılar, Şeyhulislamlık CİHAD' ın tüm şartlarıyla tecelli ettiğini ilan etti fakat İslam dünyasından tek bir ses bile çıkmadı. Çünkü o Dönemde Hicaz-Suriye-Irak-Fİlistin-Lübnan dışındaki İslam dünyası İngiliz, Rusya ya da Fransız idaresindeydi. Mustafa Kemal, merkezi Şam' da olan 5. Orduda hizmet verdiği sürede de (1905-1907) tüm İslam dünyasını görmek, halkı tanımak şansını yakalamış, bu insanların bir amaç etrafında kenetlenmesinin bir hayal olduğunu anlamıştı.

Dini-dili-ırkı farlı olan ve asıl kalabalığı oluşturan Rumlar, Ermeniler ve Musevilerin merkezi devlet etrafında birleşmesi ise asıl tehlikeyi oluşturuyordu. Bunlar askerlik yapmıyorlar ve savaşlarda şehit düşen Türklere göre sürekli çoğalıyorlar, ekonomik olarak zenginleşip tüm pazarları ellerinde tutuyorlardı, bu durumda neden Türk' ün çevresinde birleşsinlerdi.

Bütün bu gerçekler ışığında Mustafa Kemal ve onun gibi düşünen arkadaşları (Ali Fuad, Kazım Karabekir, Ali Fethi, Rauf Orbay, Dr. Teyfik Rüştü vs...) İttihad ve Terakkinin 2. kongresinde buna uygun bir programla çıktılar ve herşeyden önce ordunun siyasete karışmamasını istediler. Bu durumda da İttihad ve Terakki ile yolları ayrılmış oldu. Daha sonra yaşanacaklar Mustafa Kemal ve arkadaşlarının ne kadar haklı olduklarını gösterecek ve yeni devlet çalışmaları ağır kayıpların ardından başlayabilecekti...

GENEL BAŞKAN MUSTAFA KEMAL ATATÜRK' ÜN KENDİ SESİNDEN CHP KURULTAY KONUŞMASI

2009-07-04T22:55:00.000+03:00

CUMHURİYETİN İLK YILLARINDA YÖNETİM

2009-07-04T20:54:00.000+03:00

Günümüzden neredeyse bir asır önce, o günün siyasetçilerini ve insanların okur-yazarlık durumunu incelediğimizde bile, toplumumuzun sorunları bugünküyle kıyaslanmayacak kadar objektif, bilimsel ölçüler ve yöntemler ile ele alınmakta olduğunu görüyoruz. Sorunlar üzerine yapılan tartışmalar dürüst ve seviyeliydi. Toplumumuzun kültürel, ekonomik, siyasal ve sosyal alanlarda ilerlemesini önlemek amacıyla, bir takım peşin yargılara, bağnazlığa ve karamalara o günlerde bile başvurulmuyordu. En azından yöneticiler bu yola gidilmesine göz yummuyorlardı. Kısacası bugünden çok daha demokratik bir zihniyet ve uygulama içindeydiler.

Kurtuluş savaşı günlerinde bile önerilen siyasal, sosyal, ekonomik veya kültürel niteliklerdeki her yeni çözüm veya tedbirin Türk toplumuna neler getirip neler götüreceği somut olarak ele alınıp tartışma konusu yapılmış, akılcı bir yargı ile sonuca ulasılmıştır. Yoksa bazı sihirli kelimeler ortaya atılır ve bu öneriler kolayca mahkum edilebilirdi.

İşte bu yüzde Kemalizme ve ülkenin TAM BAĞIMSIZLIĞINA inanan insanlar Türkiye Cumhuriyeti' nin "laik hukuk" ve "laik eğitim" temelinden asla saptırılmaması gerektiğine, bundan 14 yy önceki koşullara göre hazırlanmış şeriat yasaları ile ülkenin tüm varlığını hatta bağımsızlığını kaybedeceğine, bunun bir ÖLÜM-KALIM savaşı olduğuna inanmaktadır. Burada atlanmaması gereken bir diğer konu da şeriat devletine doğru giden yolda bir öncü savaş olarak ortaya atılan ve AKP hükümeti tarafından da sürekli kaşınan sözde türban sorunudur.

Türban konusu Anayasa Mahkemesi' nden dönmeseydi, binlerce öğrencinin özgürlüklerinin tehdit edilmesi bakımından büyük bir tehlikeye neden olacaktı. Bazı yobazların inanç hatta namus korumak gerekçesiyle yapabilecekleri düşünüldüğünde, türbanlı-türbansız bölünmesiyle, türbansız kızlarımızın üzerindeki baskı ve şiddeti düşünmek bile korkunçtur.

Cumhuriyetimizin KEMALİZM ile yönetildiği yıllara baktığımızda göremeyeceğimiz, fakat bugün her an maruz kaldığımız çok sakıncalı ve tehlikeli bir hile isefobiler ve tabular yaratmaktır. Bu taktik vatandaşlarımızın çoğunun yararına olan bir program, parti ya da düşüncenin daha yeni gündeme gelmesiyle birlikte gözden düşürülmesini, karalanmasını sağlar. Bu sayede toplumun sorunlarından, düzen bozukluklarından, bunların çözülmesi için yapılması gereken ciddi ve köklü reformlardan, değişimlerden bahsedilmez, öneriler ileri sürülemez.

İşte az gelişmiş bir ülke olan Türkiye' mizde, birçok siyasal kavramın ne anlama geldiğini geniş halk kitlelerinin bilmemesi, bilecek olanaklara sahip olmaması, beyin yıkama araçlarının da inanılmayacak bir tek taraflılık ve düzenbazlıkla kafaları zehirlemesi sonucu, bu mekanizma gayet iyi işlemektedir. Genel oy hakkının reformcu ve düzen değiştirici bir iktidara ulaştırmamasını, seçim sisteminin sürekli geriye işleyen bir makina olarak bir avuç sömürücüye hizmet etmesini garanti altına almak için bu hileye başvurmak bir gelenek haline gelmiştir. Uzun süre boyunca bu mekanizma "kafirlik, zındıklık, komünistlik, solculuk" iken, günümüze baktığımızda ise "ERGENEKONCULUK, DARBECİLİK, DEMOKRASİ KARŞITLIĞI" gibi kelimelerdir.

Bu hileden, önyargılarımızdan kurtulup bilinçlenmedikçe Türk toplumunun ilerlemesi, gerikalmışlıktan kurtulması, mutlu ve huzurlu yarınlara ulaşması olanaksızdır.

ATATÜRKÜN ETNİK KİMLİĞİ ÜZERİNE GERÇEKLER...

2009-07-04T15:21:00.000+03:00

Atatürk 1981 yılında Selanik' te Koca Kasım mahallesi, Islahhane Caddesinde 3 katlı pembe evde dünyaya gelmiştir. Babası Ali Rıza Bey Rüsumat (Vergi) dairesi memurlarındandır. Annesi Zübeyde Hanımdır. Doğduğu ev, bugün Apostolu Pavlu sokağındaki 71 Numaralı binadır. Konsolosluğumuzun bahçe sınırları içindedir. Selanik Belediyesi 12 Şubat 1937 tarihinde aldığı karar ile bu evi sahibinden satın almış ve Atatürk' e armağan etmiştir. Bugün müzedir.

Atatürk Baba/Ana soyu olarak Evlad-ı Fatihan' dır. Evlad-ı Fatihan Osmanlı' nın yayılma-genişleme devrinde, fethedilen ve vatanlaştırılan yerlere iskan edilen YEDİ GÖBEK TÜRK' lere verilen addır. Ali Rıza Efendinin dedeleri önce Vidin, daha sonra Serez' e gelmişler, Nizam-ı Cedid yıllarında başlayan ve 1827 Osmanlı-Rus Harbi yenilgisiyle çevreyi kapsıyan Bulgar-Yunan-Sırp eşkiyalık taşkınlığı önünde Selanik' eyerleşmişlerdi. Zübeyde Hanımın ataları ise Konya yörüklerinden seçilen Evlad-ı Fatihan soyuydu ve kendilerine Konyarlar deniliyordu.
1839 doğumlu Ali Rıza Bey, 1857 doğumlu Zübeyde Hanımla 1871 yılında evlenmiştir. Altı çocukları olmuştur. Bunlar sırasıyla; Fatma (1872-1875), Ahmet (1874-1883), Ömer (1875-1883), Mustafa ( Kemal Atatürk 1881-1938), Makbule Boysan Atadan (1885-1956), Naciye (1889-1901)' dir. Kardeşlerinden Fatma 4, Ahmet 9, Ömer 8 yaşlarında, o dönem Rumelisinde salgın olan kuşpalazı (difteri) hastalığından ölmüş, en küçükleri Naciye ise 12 yaşında hayata gözlerini kapamıştır.

Mustafa Kemal' in anne tarafından dedesi Sofu zade Feyzullah Efendi' dir. Selanik' e 1 saat mesafede olan Langaza'da çiftlik sabibiydi, bu çiftlik Atatürk' ün çocukluk anılarında tatillerde tarlalarda karga kovaladığından bahsettiği çiftliktir.

Atatürk'ün en uzun ömürlü kardeşi Makbule Atadan' ın, Yeni İstanbul gazetesinde, 1 kasım 1952- 22 Mart 1953 tarihleri arasında, "BÜYÜK KARDEŞİM ATATÜRK" başlığı altında yayınlanan anılarında şöyle demektedir; "Annemden sık sık şunları dinlemişimdir; bizim esas soyumuz YÖRÜK' tür. Buralara Konya-Karaman çevrelerinden gelmişiz. Yörük ne demektir diye sorduğumda ise bana YÜRÜYEN TÜRK demektir cevabını vermişti."